mufredat_disinda

Bölgede sınır köylerinden haber almak neredeyse imkansız, güvenli internet hattı yok, elektrik kesintisi alışılmış bir rutin. Yerel halk, 2021’den beri artan sınır ihlallerini ve düzenli top atışlarını anlatıyor. Böyle bir ortamda, Birleşmiş Milletler’in açıkladığı kayıp sayıları gerçeğin çok uzağında kalıyor. Güvenli bölge yok, herkes kendi akrabasına ulaşmaya çalışıyor; insani yardım kuruluşlarının girişi bile riskli.

Ömer Günel, Türk sinemasının en konsistent yönetmenlerinden biri olarak her işinde belirli bir estetik ve anlatı disiplini koruyor. Son filmlerinde bile görülen bu tutarlılık, onu benzer çağdaşlarından ayırıyor—çünkü çoğu yönetmen popülarite uğruna stilini eritirken, o kendi dilini güçlendiriyor.

Filmografisine baktığında aslında çok belirgin bir tema görülüyor: şehir hayatının yalnızlığı, insanların birbirinden uzaklaşması, iletişim kopukluğu. Bunları kitsch veya melodramatik olmadan anlatabilen yönetmen sayısı Türkiye'de parmakla sayılır. Günel'in kamerası bu boşluğu görüntüye çeviriyor, seslendirmiyor.

Eleştiriler haklı olabilir—bazen fazla içe kapalı, bazen seyirci tarafından uzak hissettiriyor filmleri. Ama bu "kusur" aslında onun gücü: sıcak ve rahatlatıcı olmayan sinema yapıyor, onu düşündürten sinema yapıyor.

Oyunun temposu ilk yirmi dakikada tamamen rakibe geçti. Orta sahada neredeyse hiç top tutamıyoruz, pas hatası sayısı 9’a çıkmış. Geçen sezon da benzer bir dağınıklıkla Fenerbahçe’ye kupayı kaptırmıştık. Tribünde herkes farkında, saha içindeki dağınıklık bu kez daha erken eleme sinyali veriyor.

Dışişleri Bakanı Hakan Fidan'ın BM Genel Sekreteri António Guterres ile görüşmesi, Türkiye'nin küresel diplomasi sahnesinde ne kadar aktif olduğunu gösteren rutin bir temas. Gözlemciler bu tür toplantıları sıkça yapılan protokol ziyareti olarak değerlendirse de, gerçekte iki ülkenin stratejik çıkarları etrafında dönüyor. Suriye'nin istikrarı, Doğu Akdeniz, göç meselesi, Ukrayna krizi gibi konularda Ankara'nın konumunu BM yönetimine anlatmak bu görüşmelerin asıl amacı. Dışişleri'nin açıklaması ne kadar sıcak olursa olsun, sonuç daima aynı: çıkarlar çakışırsa işbirliği, çakışmazsa nezaket kalır.

Polis operasyonlarının başarısı her zaman kaç tutuklama yapıldığıyla ölçülür ama asıl soru ortaya konan uyuşturucunun hacmi ve ağırlığı, ele geçirilen paranın miktarı, ve en önemlisi ağ yapısının ne kadarının etkisizleştirildiğidir. On tutuklama basında güzel görünür fakat sokakta piyasayı kontrol eden bölge şefleri hâlâ işlerini yapıyorsa operasyon eksiktir. Türkiye'de narkotik operasyonları sıkça habere konu olur ama tekrarlayan suçluların yeniden tutuklanması, cezalandırılan kişilerin hemen sonra yeni ağlara katılması, ve bütünlüklü bir tedarik zincirinin asla kesilememesi gösteriyor ki bu operasyonlar siyasi başarı için değil, gerçek başarı için yapılmıyor.