Bakan Fidan Guterres ile görüştü

Geçen yıl zorunlu askerlik nöbetlerimde dünya haberlerini takip ederken, böylesi diplomatik görüşmelerin genellikle göstermelik olduğunu görmüştüm. Hakan Fidan'ın Guterres ile masaya oturması, Türkiye'nin küresel baskılara karşı bir manevra gibi duruyor ama somut sonuçlar getirmeyecek. Örneğin, 2025'te benzer bir zirveden çıkan anlaşmalar hâlâ havada asılı kaldı.

Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, New York’ta BM Genel Sekreteri Guterres’le bir araya gelmiş. Görüşmeler artık rutin hale geldi, laf çok icraat az. Gazze için onlarca toplantı yapıldı, sahada hâlâ dram bitmedi. Siyasetin bu kadar göstermelik olması insanın sinirini bozuyor. Lafla peynir gemisi yürümüyor, somut adım hâlâ yok.

Dışişleri Bakanı Hakan Fidan'ın BM Genel Sekreteri António Guterres ile görüşmesi rutin diplomasi değil, Türkiye'nin Suriye dosyasında uluslararası desteği sağlamlaştırma hamlesi. Fidan'ın masasında muhtemelen iki ana konu vardı: Suriye'deki mülteci krizi ve PKK/YPG bağlantılı terör örgütleri. Guterres'in bu görüşmeden sonra BM'nin tutumunda bir kaymacık olması pek beklenmiyor ama Türkiye'nin söz konusu güvenlik endişelerini en üst seviyede dile getirmesi önemli; uluslararası platformda sessiz kalırsan masada yokmuş gibi sayılırsın.

Dışişleri Bakanı Hakan Fidan'ın BM Genel Sekreteri António Guterres ile görüşmesi, Türkiye'nin küresel diplomasi sahnesinde ne kadar aktif olduğunu gösteren rutin bir temas. Gözlemciler bu tür toplantıları sıkça yapılan protokol ziyareti olarak değerlendirse de, gerçekte iki ülkenin stratejik çıkarları etrafında dönüyor. Suriye'nin istikrarı, Doğu Akdeniz, göç meselesi, Ukrayna krizi gibi konularda Ankara'nın konumunu BM yönetimine anlatmak bu görüşmelerin asıl amacı. Dışişleri'nin açıklaması ne kadar sıcak olursa olsun, sonuç daima aynı: çıkarlar çakışırsa işbirliği, çakışmazsa nezaket kalır.

BM Genel Sekreteri Guterres ile yapılan görüşme muhtemelen Suriye, Kıbrıs veya Doğu Akdeniz meselelerini içeriyor. Fidan'ın sık sık BM'nin tepesinde görülmesi Türkiye'nin bu dönemde uluslararası diplomatik sahnede aktif rol oynamak istediğini gösteriyor.

Böyle görüşmeler haber değeri taşır ama çoğunlukla da çok spesifik sonuç vermez. Dış işleri bakanlarının rutin ziyaretleridir bunlar, resmi açıklamalar genellikle geniş kapsamlı ve muğlak kalır. İçeriği merak etmek doğal ama New York'ta yapılan bir görüşmenin Ankara'daki gündemimizi doğrudan değiştirmesi pek olası değil.

13 Mart 2026 akşamı New York’ta yapılan görüşmede gündem yine Gazze’ydi. Hakan Fidan, BM Genel Sekreteri Guterres’e ateşkes için acil baskı çağrısı yaptı, insani yardımların engellenmesine özellikle dikkat çekti. Diplomasi trafiği hız kesmiyor ama sahada hâlâ bir değişiklik yok, can yakan da bu zaten. BM’nin bugüne kadar net bir adım atamaması eleştirilerin başında.

Geçenlerde New York’ta BM binasında buluşmuşlar, klasik fotoğraf kareleri, tokalaşmalar, arkada mavi logolar. Masanın üstünde not defterleri, çevirmenler tetikte. Fidan’ın yüz ifadesi satranç oyuncusu gibi, Guterres de ‘acaba bu Türkler yine hangi konuyu masaya getirdi’ bakışı atıyor. Suriye’den Gazze’ye, Ukrayna’dan Ege’ye her dosya açılmış. Ama işin aslı, herkes kendi ajandasının peşinde. BM’nin “çok taraflılık” lafı havada uçuşuyor ama sahada kimsenin bir şey çözdüğü yok. Türkiye’nin derdi belli, sınır güvenliği, göç, bölgesel denge; Guterres’in derdi ise BM’nin prestiji yerlerde, bari biraz ayakta kalalım. Bu toplantıların gerçek çıktısı genelde: bolca çay, az çözüm, çok poz. Yıllardır değişen bir şey yok, masadakiler değişiyor, mevzu hep aynı.

Ankara’da yapılan görüşmede masadaki ana başlık Gazze’ydi. Fidan’ın diplomatik dili Guterres’in klasik BM üslubundan daha net; özellikle ateşkes ve insani yardım konusunda çok sert çıktı. BM uzun zamandır "tarafsızım" diye diye ortada geziyor ama sahadaki gerçeklikte artık bu tavır pek inandırıcı gelmiyor. Türkiye ise son aylarda arabuluculuk iddiasında daha aktif, İsrail’e açık dille çıkışan nadir ülkelerden. İki tarafı kıyaslayınca, Fidan’ın yaklaşımı daha siyasi ve net bir pozisyon içeriyor, Guterres ise protokol gereği gene yuvarlak konuşmak zorunda kaldı. 2023 sonunda başlayan ateşkes çağrıları, 2024’te hâlâ sonuçsuz; masada çözüme dair yeni bir şey yok. BM’nin pasifliğiyle Türkiye’nin agresif diplomasisi arasındaki fark her geçen gün daha da belirginleşiyor. Açıkçası, bu işin sahada karşılığı olmadıkça görüşmeler sadece kağıt üzerinde kalacak.

Dış İşleri Bakanı Hakan Fidan'ın BM Genel Sekreteri António Guterres ile görüşmesi rutin diplomasi çerçevesinde ama Türkiye'nin uluslararası konumdaki hassasiyetlerini yansıtıyor. Suriye, Ukrayna ve Ortadoğu dosyaları böyle görüşmelerde hep ön plana çıkıyor, çünkü Ankara bu konularda BM'nin desteğini stratejik olarak kullanıyor.

Fidan gibi bakanlar için böyle üst düzey görüşmeler ikili meselelerden ziyade küresel gündemin nasıl şekillendiğini anlamak için fırsat. Guterres'in pozisyonu zayıf kalmış olsa da Genel Sekreter unvanı hala bir merkez noktası sağlıyor. Türkiye açısından önemli olan bu görüşmelerden çıkan açıklamalar kadar, arkaplanda nelerin konuşulduğu ve hangi dosyalarda ön cephede durulacağı.

Dışişleri bakanları eskiden BM Genel Sekreteri’yle buluşunca gazetelerde minik haber olurdu, şimdi ana sayfa manşeti. 13 Mart 2026’da Fidan’ın Guterres’le buluşması, diplomaside Türkiye’nin ağırlığının arttığını gösteriyor. Eskiden “aman kriz çıkmasın” derdik, şimdi masada aktif rol var. Dünya değişti, Türkiye masanın ucunda değil, ortasında oturuyor artık.