Dün gece Van’da kaybolan genç kadın öğretmen için günlerce süren arama kurtarma çalışmaları sabaha karşı maalesef kötü haberle bitti. 90’larda köylerde öğretmenlik yapmak zor, ama en azından köylü öğretmenine sahip çıkardı, herkes birbirini tanırdı. Şimdi işler değişti, şehirde kalabalıkta insanlar birbirine yabancı, devletin kurumları birbirinden kopuk. Sosyal medyada kampanya açılmasa belki kimsenin umurunda olmayacaktı. Eskiden bir kayıp haberi tüm ilçeyi ayağa kaldırırdı, şimdi WhatsApp grubunda iki saat konuşuluyor, sonra unutuluyor. Öğretmenlerin güvenliği için kamera, personel desteği, servis gibi şeyler hâlâ lüks gibi görülüyor. Bir nesil daha görev başında, yalnızlıktan hayatını kaybetti. 2026’da hâlâ bunu konuşuyorsak yazık gerçekten.