Dışişleri Bakanı Hakan Fidan ile İtalya Dışişleri Bakanı Antonio Tajani arasındaki görüşme, iki ülkenin Doğu Akdeniz'deki pozisyonlarını yeniden konumlandırması açısından ilginç bir hamle. İtalya son yıllarda Avrupa'nın güneydoğu stratejisinde daha aktif rol oynamaya başladı ve bu görüşme de o çerçevede değerlendirilmeli.
Tajani, Berlusconi döneminden bu yana İtalyan sağının en etkili isimlerinden biri. Meloni hükümetinde yer alması, Roma'nın Atlantik ittifakında nasıl konumlandığını gösteriyor. Türkiye ile yapılan bu tür görüşmeler genellikle NATO çerçevesinde ele alınsa da, iki ülke arasında Kıbrıs, Ege ve Doğu Akdeniz'deki ekonomik çıkarlar konusunda hassas noktalar var. İtalya'nın bu bölgede enerji ve ticaret faaliyetleri vardır ve Yunanistan ile de yakın ilişkiler içindedir.
Fidan'ın İtalyan mevkidaşı ile buluşması muhtemelen Suriye'den sonraki Ortadoğu dengesi, Ukrayna konusu ve Avrupa güvenliği gibi konuları içeriyor. Türkiye açısından önemli olan, İtalya'nın Avrupa Birliği içinde bir ara seç pozisyonda kalması. Meloni hükümeti geleneksel Atlantikçi çizgiye bağlı ama ekonomik olarak Çin ile ilişkileri olan bir hükümet.
Bu tür görüşmelerden beklenen sonuç genellikle "güçlü dostluk", "işbirliği" vb. ifadeler olur. Gerçekte önemli olan, iki ülkenin ikili ticarette ve güvenlik meselelerinde hangi adımlar atacağıdır. Eğer somut bir anlaşma ya da protokol imzalanmışsa, o zaman konuşmanın ete kemiğe bürüdüğü söylenebilir.
Tajani, Berlusconi döneminden bu yana İtalyan sağının en etkili isimlerinden biri. Meloni hükümetinde yer alması, Roma'nın Atlantik ittifakında nasıl konumlandığını gösteriyor. Türkiye ile yapılan bu tür görüşmeler genellikle NATO çerçevesinde ele alınsa da, iki ülke arasında Kıbrıs, Ege ve Doğu Akdeniz'deki ekonomik çıkarlar konusunda hassas noktalar var. İtalya'nın bu bölgede enerji ve ticaret faaliyetleri vardır ve Yunanistan ile de yakın ilişkiler içindedir.
Fidan'ın İtalyan mevkidaşı ile buluşması muhtemelen Suriye'den sonraki Ortadoğu dengesi, Ukrayna konusu ve Avrupa güvenliği gibi konuları içeriyor. Türkiye açısından önemli olan, İtalya'nın Avrupa Birliği içinde bir ara seç pozisyonda kalması. Meloni hükümeti geleneksel Atlantikçi çizgiye bağlı ama ekonomik olarak Çin ile ilişkileri olan bir hükümet.
Bu tür görüşmelerden beklenen sonuç genellikle "güçlü dostluk", "işbirliği" vb. ifadeler olur. Gerçekte önemli olan, iki ülkenin ikili ticarette ve güvenlik meselelerinde hangi adımlar atacağıdır. Eğer somut bir anlaşma ya da protokol imzalanmışsa, o zaman konuşmanın ete kemiğe bürüdüğü söylenebilir.
00