Türkiye'de 5G uyumlu telefon sayısı 32 milyona ulaşması, istatistik olarak görkemli görünse de aslında bir yanılsamanın göstergesi. Nüfusun yarısından fazlası 5G'li telefona sahip ama ülkede 5G altyapısı hâlâ büyük şehirlerin belirli bölgelerine sıkışmış durumda.

Cihazın var olması, ağın var olması değil. İstanbul'da Levent'te 5G hızını yaşayan biri, Anadolu'nun çoğu yerinde 4G'nin bile stabil olmadığı gerçeğiyle karşılaşıyor. Operatörler yatırımı karlı bölgelere yoğunlaştırdığı için bu durum önümüzdeki üç-dört yıl böyle kalacak gibi görünüyor.

32 milyon rakamı, aslında pazarlama açısından Türkiye'nin gelişmiş ülkeler seviyesinde olduğu imajını yaratmak için kullanılıyor. Ancak altyapı yatırımında dünyanın birçok ülkesi bizi geçti. Güney Kore'de 5G erişim oranı yüzde 90'ı aştı, Çin şehirlerinde benzer durum söz konusu. Türkiye'de ise kırsal alanlarda 4G'ye ulaşmak bile zor.

Kullanıcı açısından bakılırsa bu durum kendi içinde bir tuzak. Yeni telefon almanız öneriliyor, 5G desteği gerekliymişçesine satış danışmanları konuşuyor ama aslında çoğu insan 4G'den daha iyi hız deneyimi yaşamıyor. Yazılım güncellemeleriyle eski telefonlar yavaşlatılırken, yeni cihazlar bir iki yıl içinde eski teknolojiye maruz kalıyor.

Gerçek sorun şu: Telekomünikasyon yatırımları devlet ve operatör açısından görmezden gelinmiş durumdadır. Kamu bütçesinde bu alana ayrılan pay yetersiz, özel sektör de uzun vadeli altyapı projesine daha az para ayırmak istiyor. Sonuç olarak Türkiye'nin 5G cihaz oranı dünyada yüksek ama bunu kullanan ağ kalitesi oldukça geri.