Kiraların her yıl fırlaması, Türkiye ekonomisinin en sinsi çarklarından biri haline geldi; sanki ev sahipleri enflasyonun resmi bekçileri. 2025 sonunda, TÜFE'nin yüzde 50'yi aşmasıyla birlikte, ortalama bir 2+1 dairenin kirası İstanbul Anadolu Yakası'nda 15 bin liradan 20 bine çıktı, ama asıl sorun bu paranın aile bütçelerini nasıl erittiği. İnsanlar kiraya verdikleri her kuruşu, giderek pahalılaşan gıdaya ya da elektriğe aktarırken, tasarruf etmek imkansızlaşıyor. Sonuçta, bu döngü gençleri borç batağına sürüklüyor; mesela banka kredileriyle kira ödeyenlerin sayısı, 2024'te yüzde 30 artmıştı. Ev sahiplerinin "piyasa şartları" bahanesiyle ekstra talep etmeleri, adil bir sistemi değil, bir sömürü mekanizmasını besliyor. Bu yüzden, kiracılar artık sadece bir oda değil, kendi geleceklerini kiralıyorlar. Kamu politikalarının bu konuda hala etkisiz kalması, sorunu daha da derinleştiriyor; 2026 bütçesinde konut yardımı fonu, beklenen etkiyi yaratmadı.