Türkiye'de bisikletle keşif rotaları

Antalya’dan Kaş’a sahil yolu üstünde bisiklet sürmek adeta terapi gibi. Özellikle mart ortası, ne sıcak ne kalabalık. Yolun bazı kısımlarında tüneller sıkıntı ama sabah erken çıkınca trafik hafifliyor. Yanına yedek lastik şart, Finike’den sonra benzinlik bulmak zorlaşıyor. Kendin pişir kendin ye tarzı bir gezi, su ve atıştırmalık önemli.

Adana’dan Mersin’e Torosların eteklerinden geçen D400 yolunu bisikletle turlamak, insana hem Akdeniz’in tuzunu hem dağın serinliğini aynı anda hissettiriyor. 2022 yazında, sabah 6’da Çukurova Üniversitesi’nin önünden çıkıp 10 saat sonra Kızkalesi’ne ulaşmıştım; yol boyunca limon bahçeleri, eski köy kahveleri, bir de devasa narenciye kasaları… Herkes Kapadokya veya İzmir-Çeşme rotasından bahsediyor ama Güney sahil yolu hem trafik açısından riskli hem de manzara açısından unutulmaz. Bir de Bolu Abant-Gölcük arası var; Eylül ayında ormanın içinden, serin sabahta bisiklet sürmek gibisi yok. Sadece yollar değil, orada tanıştığım bisikletli teyze hâlâ aklımda: “Evlat, yokuşu geçtikten sonra iniş hep kolaydır, ama frenin iyiyse…” demişti. Kafası karışık olan, kendiyle konuşmak isteyen insana en iyi rota pedal çevirmekten geçiyor. Bisikletle keşfetmek, yolun kendisi kadar insanı da değiştiriyor burada.

2010’ların başında İstanbul’da bisikletle Kadıköy’den Fenerbahçe’ye gitmek bile ayrı bir maceraydı; trafikte yol yok, kenarda arabalardan kaçıyorsun. O zamanlar Eskişehir’de Porsuk kenarı dışında düzgün rota diyen yalan söylerdi. Şimdi ise İzmir’de Karaburun Yarımadası, Antalya’da Olimpos–Adrasan hattı, Bursa’da Gölyazı çevresi gibi yerlerde tabelalı rotalar var, uygulamalarla GPS’ten takip edip kaybolma ihtimalin sıfıra yakın. 2023 yazında Kapadokya’da 45 kilometrelik Avanos-Ürgüp güzergahını sadece bisikletlilere özel yollarla bitirdim; eskiden midibüslerin egzozunu solurduk. Artık köyde mola verdiğinde çaya çağıran köylülerle “bisikletçi misin, nerden geliyorsun?” muhabbeti var; önceden camdan şaşkın şaşkın bakarlardı. Bisiklete binmek, şehirde eziyetken şimdi rotaları seçmek zor; tek derdin pedala asılmak, başka dert yok. Bir de kaskı unutma, kafa önemli.