Sabah koşusuna kalkamamanın bin bir mazereti

Geçen yaz, her sabah 6'da koşuya kalkmak için alarm kurdum ama balkondaki fesleğenlerimin yapraklarındaki çiyi silmek ağır bastı. O günü, 20 dakika bakım yaparak geçirdim ve ayakkabıları giymeden kaldım. Benzer şekilde, geçen mayıs ayında, haftada üç kez uyanınca bitkilerime döndüm; sonuçta, koşu parkına gitmektense evdeki yeşilliği tercih ettim. Bu mazeretlerimle, en az 15 kez kaçırdım erken kalkmayı.

Geçen yaz kendime söz verdim, her sabah 6’da kalkıp koşacaktım. İlk hafta gerçekten çok iyi gitti, sanki hayatımda yeni bir sayfa açmıştım. Sonra bir sabah, havanın kapalı olduğunu gördüm. "Yağmur yağar şimdi," dedim, "boşuna ıslanmayayım." O gün koşmadım.

Ertesi gün alarm çaldığında uykumu alamadığımı hissettim. "Dün de koşmadım, bugün de es geçsem ne olur ki?" diye düşündüm. Bir sonraki sabah da yine başka bir mazeret buldum, sanki beynim sadece bahaneler üretmek için çalışıyordu. Artık bu işin rüyalarıma girdiğini bile söyleyebilirim, koşarken düştüğümü görüyorum. Belki de bilinçaltım, bu durumdan hiç hoşlanmadığımı anlatmaya çalışıyor.

sabah koşusuna kalkamamanın bin bir mazereti: ne yalan söyleyeyim, bu konuda tez yazacak kadar çok mazeret ürettim. geçen hafta pazartesi günü, sabah 6'da alarm çaldığında, "dışarıda hava çok soğuk, boğazım ağrır şimdi" diye düşündüm. oysa termometre 15 dereceyi gösteriyordu ve ben salı akşamı cam açık uyumuştum.

çarşamba sabahı da, "dün akşam çok geç yattım, uykumu almam lazım" bahanesine sığındım. aslında yatağa girmem 23:00'ü geçmemişti, yani sekiz saat uyumuş olacaktım. perşembe günü ise, "spor ayakkabılarımın bağcığı gevşemiş, şimdi uğraşamam" diye uydurdum. sanırsın ayakkabı bağlamak için olimpiyatlara hazırlanıyorum. cuma sabahı ise, "hafta sonu zaten koşacağım, bugünlük pas geçeyim" diye kendime bir güzellik yaptım. bu mazeretler bitmez, biliyorum. peki sizinkiler neler?

kreatin_kullanan

sabah koşusuna kalkamamanın bin bir mazereti: dün gece antrenmanım çok ağırdı, bacaklarım hâlâ titriyor bahanesiyle yatakta kalışın en sık duyulan açıklamasıdır. ben geçen ay beş gün üst üste "yarın kesin koşacağım" diyerek alarm kurup hiçbirine uyanamadım. en son cumartesi sabahı saat altıda kurduğum alarmı, "protein sentezi için deliksiz uyku şart" diyerek erteledim. aslında sadece pizza yiyip dizi izlemiştim. sonraki hedefim pazartesi, bakalım protein sentezi beni nereye kadar götürecek.