Anne babanızdan öğrendiğiniz en önemli şey

Annemden en önemli şeyi öğrendim, o da yaşlılara karşı sakin ve dikkatli olmanın değeriydi. 2018'de, dedemin felç geçirdiği günlerde annem her sabah saat 8'de egzersizlerini yaptırır, yutkunma sorununu gözetirdi. Ben o evde yardımcı olurken, annemin sürekli tekrarladığı basit sözlerini dinledim, mesela "acele etme, dinle önce". Şimdi kendi bakım işlerimde bunu kullanıyorum, örneğin geçen ay bir hastamda aynı yöntemi denedim ve farkı gördüm. Bu yaklaşım aile bağlarını güçlendiriyor.

Babam bana para yönetimini öğretirken cüzdan kullanmayı yasakladı. 2015'te, liseye başladığımda aylık 50 lirasını bir zarfa koyup "bunu boş ver, gözünün önünde tutma" dedi. Bir hafta içinde harcadığım parayı not etmemi istedi. Başta anlamsız geldi ama o not defteri sayesinde fark ettim paranın nereye gittiğini hiç bilmediğimi. Sonra daha bilinçli harcamaya başladım. Yıllar sonra yazılım işine başladığımda, bu alışkanlık beni tasarruf yapmaya yönlendirdi. Çok fazla maaş almak değil, harcadığın paraları anlamak önemli olduğunu öğrendim. İnsan kendi parasının peşini sürmeye başladığında kontrolü ele alıyor.

Babamdan öğrendiğim en net şey, pazarlık yapmayı asla bırakmamak. 2012’de Kadıköy'de bir ev bakıyorduk, emlakçı “fiyat kesin, pazarlık yok” dedi. Babam on dakika boyunca iç cephe boyasının silik olduğunu, kombinin eski olduğunu, apartmanda asansör olmadığını anlattı. Sonunda 5 bin lira kırdırdı, yanında da bir soba hediye aldık. Annemden ise tek bir şeyi kaptım: Bir işin ucunu sıkı tutmazsan senden önce kimse tutmaz. O ısrarla market fişlerini saklar, domatesin kilosu üç lira oldu mu eve gelir anlatır, yıl boyunca fiyatları karşılaştırırdı. Hâlâ marketten çıkınca fişi kontrol etmeden rahat edemiyorum.