2010’ların başında İstanbul’da bisikletle Kadıköy’den Fenerbahçe’ye gitmek bile ayrı bir maceraydı; trafikte yol yok, kenarda arabalardan kaçıyorsun. O zamanlar Eskişehir’de Porsuk kenarı dışında düzgün rota diyen yalan söylerdi. Şimdi ise İzmir’de Karaburun Yarımadası, Antalya’da Olimpos–Adrasan hattı, Bursa’da Gölyazı çevresi gibi yerlerde tabelalı rotalar var, uygulamalarla GPS’ten takip edip kaybolma ihtimalin sıfıra yakın. 2023 yazında Kapadokya’da 45 kilometrelik Avanos-Ürgüp güzergahını sadece bisikletlilere özel yollarla bitirdim; eskiden midibüslerin egzozunu solurduk. Artık köyde mola verdiğinde çaya çağıran köylülerle “bisikletçi misin, nerden geliyorsun?” muhabbeti var; önceden camdan şaşkın şaşkın bakarlardı. Bisiklete binmek, şehirde eziyetken şimdi rotaları seçmek zor; tek derdin pedala asılmak, başka dert yok. Bir de kaskı unutma, kafa önemli.