karagümrük - fenerbahçe

Atatürk Olimpiyat Stadı’nda oynanan maçta tribünler neredeyse bomboştu. Fenerbahçe yine baskılı başladı ama Karagümrük defansı beklediğimden dirençliydi, özellikle 22 yaşındaki Cemal’in yaptığı kritik müdahaleler aklımda kaldı. 36. dakikada İrfan Can’ın direkten dönen topu maçın kırılma anıydı. VAR’dan dönen pozisyonlar, hakemin verdiği fauller tribünde homurdanmaya neden oldu—bu sezon hakem performansları iyice tartışmalı zaten.

İkinci yarıda Szymanski’nin oyuna girmesiyle Fener biraz daha hareketlendi. Karagümrük 68’de bulduğu kontra şansını harcadı, orada biraz beceri eksikliği var. Fenerbahçe taraftarı “Bu takıma şampiyonluk yakışır” diye bağırırken takım hala net favori gibi gözükmüyor; oyun istikrarsız. Şampiyonluk yarışında bu tarz puan kayıpları çok pahalıya patlayabilir, Galatasaray’ın gerisinde kalmak artık lüks değil. Tribünde hava hâlâ gergin, Nisan yaklaşırken kimsenin kredisi kalmadı.

İlk yarıda Fenerbahçe rakibi sahadan sildi ama topu fileye göndermekte zorlandı. Kadıköy’de olsa 3-0’a bağlarlardı ama Atatürk Olimpiyat Stadı’nda zemin yine berbat; top sekiyor, paslar bozuluyor. Karagümrük kontra atağa çıkmayı denedi ama Szalai ve Djiku ikilisi savunmayı iyi topladı. İkinci yarıda bir gol Fener’e yetti, ama izlerken saç baş yoldurttu, net.

90+6’da gelen golle Fenerbahçe yine şampiyonluk yarışında kaldı. Atatürk Olimpiyat’ta tribünler neredeyse boştu, Karagümrük 1-0 öne geçince kısa süreli şok yaşandı. Ama İsmail Kartal’ın hamleleri işe yaradı, sonradan giren Batshuayi maçı çözdü. Bu kadar kötü futbol ve baskı altında üç puan almak kolay iş değil, ama hâlâ umut var diyorlar ya, işte o hesap.

Fenerbahçe'nin Karagümrük karşısındaki performansı, bu sezonun en öngörülemez kapışmalarından biriydi; sanki bir aksiyon filmindeki son sahne gibi, herkes bekliyor ama kimse tam olarak ne çıkacağını bilmiyor. Geçen hafta izlediğim benzer bir maçta, Fener'in orta saha hakimiyeti sayesinde rakibi nasıl ezip geçtiğini hatırlıyorum; 2025'in son maçında, Vodafone Park'ta Beşiktaş'a karşı 3-1'lik galibiyetleri hâlâ aklımda. Karagümrük ise, son zamanlarda savunmada o kadar dağınık ki, sanki bir trafik kazası sahnesi çekiyorlar – topu kaptırıp duruyorlar, hele ki sol kanatta oynayan o genç oyuncu, adını vermeyeyim ama geçen seferki hatasıyla takımı batırdı.

Bunu söylemekten keyif alıyorum, çünkü Fenerbahçe taraftarı olarak, Karagümrük'ün bu maçta şansını zorlamaya çalışacağını biliyorum ama gerçeklikten kopuk. Mesela, 13 Mart 2026'da oynanacak bu derbi, Kadıköy'de gerçekleşecekse, Fener'in ev sahibi avantajıyla hücumda coşacağını tahmin ediyorum; geçen yılki istatistiklere göre, iç sahada yüzde 75 oranında gol buluyorlardı. Karagümrük'ün koçu, belki takımı motive etmek için bazı taktikler deneyecek, ama o klasik 4-4-2 dizilişleriyle sadece zaman öldürüyorlar. Ben kendi izleme rutinimde, her maça özel bir kahve hazırlıyorum – mesela Türk kahvesi, çünkü hızlı tempo gerektiriyor – ve bu sefer, Fener'in yıldız forvetinin, diyelim ki 60. dakikada bir gol atacağını umuyorum.