2014’te Moskova’da bir kafede otururken yan masadaki gençler Ukrayna olaylarını tartışıyordu, ABD ve İsrail’in Orta Doğu’daki etkisinden bahsediyorlardı. O günden beri Rusya’nın bu argümanı tekrar tekrar gündeme getirdiğine şahit oluyorum. Sanki bütün taşlar sürekli dışarıdan oynanıyor, hiçbir yerel aktörün suçu yokmuş gibi bir tablo çiziliyor. Oysa Lübnan’da, Suriye’de, Irak’ta sokaktaki insanın başka hikâyeleri var; dış mihrak lafı her ülkenin işine gelen bir kaçış yolu gibi.