F1 pilotları fiziksel olarak futbolculardan daha çok dayak yiyorlar, sadece farkı kimse görüp duymuyor. Bir yarış boyunca vücudları 4-5 G kuvvete maruz kalıyor; bu demek oluyor ki başları ve gövdeleri aniden beş katı ağırlaşıyor. Boyun kasları bunun için özel antrenmanla şekilleniyor—ağırlık kaldırma, boyun egzersizleri, hatta fizyoterapistler mühendislik aracı gibi çalışıyor.

Kardiyak sistem de aynı ciddiyetle hazırlanıyor. Yarış sırasında kalp atışı 180-190'a ulaşıyor, ama pilotlar bunu kontrol etmek için meditasyon ve nefes teknikleri öğreniyor. Max Verstappen'ın antrenmanlarında yüzme, bisiklet ve koşu var—monoton görünüyor ama her biri spesifik kas gruplarını hedefliyor.

Beslenme de sanat. Pilotlar kilogram ölçüsünde önemliler çünkü araba hafif olmalı. Sıvı kaybı yarışta 3-4 litre olabiliyor, bu yüzden elektrolit dengesi hayati. Çoğu pilot, yarıştan sonra tuz ve magnezyum takviyesi alıyor.

Zihni dayanıklılık ise en az vücut kadar zorlayıcı. İki saat boyunca sınırda kalmak, 300 km/s hızda tepki vermek, rakiplerinin hareketlerini tahmin etmek—bu sadece antrenman değil, bir yaşam tarzı.