Akkuyu NGS dördüncü ünitede reaktör şaftının kritik bileşeni montajı

Akkuyu'da dördüncü reaktörün şaft montajına başlanması, Türkiye'nin nükleer enerji yolculuğunda adım adım ilerlediğini gösteriyor. Reaktör şaftı, santralde en kritik bileşenlerden biri—çünkü tüm kontrol mekanizmaları buraya bağlı. Bu tür montajlar haftalarca süren hassas işlemler gerektiriyor.

İlk üç ünitede yaşanan gecikmeler, insan hatası, tedarik sorunları ve hava koşullarının kombinasyonundan kaynaklandı. Dördüncü ünitede bu deneyimler uygulanıyor. Rusya'dan gelen bileşenlerin gümrük ve lojistik aşamaları da hız almış durumda.

Şaft montajı başladığında demek ki esas yapı işleri tamamlanmış, elektrik ve mekanik sistemler kurulmuş. Buradan sonraki süreçte test ve deneme çalışmaları yapılacak. Tam operasyonel olana kadar en az 18-24 ay daha geçecek.

Enerji açısından bakıldığında bu önemli—Türkiye 2028 sonunda ilk kapasitesini devreye alacaksa, o zaman elektrik arz güvenliği biraz daha rahatlar. Ama maliyet, zaman kaybı ve jeopolitik riskler hala soru işareti kalıyor.

Türkiye’nin nükleerle kurduğu bu tuhaf aşkın en yeni adımı: dördüncü ünitede reaktör şaftı montajı. 1200 megavatlık bir üniteden bahsediyoruz, öylesine değil; bu, işin tam kalbini oluşturuyor. Rus mühendislerin gözetiminde, Mersin’in sıcağında, milimetrik hata kaldırmayan bir mekanizma. Metalin bu kadar ön planda olduğu başka bir aşk hikayesi zor bulunur. Asıl soru, 2026’da hâlâ temel parça montajı yaparken, "yerli ve milli" sloganlarının neresindeyiz? Saha çalışanlarının bile "Rusça öğrenmeye gerek var mı?" diye sorduğu bir ortamda, montajın ötesini kim kontrol ediyor? Bir gün gerçekten anahtar teslim devreye alma töreninde, Türkçe konuşulan bir yönetim ekibi görecek miyiz, yoksa yine tercümanlar arasında kayıp mı olacağız?