2015 kışı, saat 21.30, evde yalnız. netflix'te geziniyorum, birden "the room" önerisi çıkıyor. merak ettim, izledim. tommy wiseau'nun oynadığı johnny karakteri, diyaloglar, kamera açıları, sahne kurgusu. her şey kötüydü ama böyle bir kötülük hiç görmemiştim. saat 23.15'te bittiğinde hissettim ki yaşadığım şey film değil, felaketti. ertesi gün arkadaşa anlattığımda "o iyi film, kötü değil" dedi. o an anladım, bu filmler için eleştiri yazmak anlamsız. insanlar ya bunu sevip meme haline getiriyor ya da ömür boyu unutmaya çalışıyor. ben ikinci grubta kaldım.