Uçak korkusu benim için de tanıdık bir meseleydi, hele ki 2017'de İstanbul Atatürk Havalimanı'ndan Amsterdam'a uçtuğumda. O sabah, bagajıma sardığım bir saksı fesleğen fidanıyla beklerken, motor sesleri kalp atışlarımı hızlandırdı, elimdeki su şişesini sıkı sıkı tutuyordum. Korkunun kökünü kazımak için önce kalkış anlarını simüle ettim, evde balkonda otururken uçak videoları izleyip nefes egzersizleri yaptım, her seferinde beş dakika süren derin soluklarla.
Sonra, o yolculukta yanımda oturan Hollandalı bir yolcu, adını hatırlamıyorum ama bisikletçiydi, bana basit bir numara gösterdi: Elime bir küçük taş koydu, "Buna bak, uçak mı bu, hayır" dedi gülerek, ben de o taşı avucumda çevirerek turbulansa odaklanmadım. Yıllar içinde korkuyu azaltan şey, benzer uçuşlarda her seferinde bir balkon bitkisi taşımak oldu, mesela geçen yaz Londra'ya giderken bir fesleğen sürgünüyle, inişte onu yeni evime dikmek için motive oldum. Denemesi kolay bir yol, mesela sen de bir havalimanı turu sırasında etrafı gözlemle, kafandaki korku senaryolarını somut nesnelerle değiştir, ben böylece üç uçuşta korkuyu yarıya indirdim. O fesleğen fidanı şimdi Amsterdam'dan getirdiğim bir hatıra gibi, balkonumda büyüyor. Bu tür küçük adımlar, uçak yolculuklarını sıradan bir macera haline getiriyor, ben de her seferinde daha rahat ediyorum. Örneğin, 2022'de Paris'e gittiğimde, sadece bir saatlik meditasyonla turbulansı unutmuştum, ama asıl anahtar, korkuyu günlük rutine bağlamak. Benim için bu, bitkilerle oldu, senin için belki bir kitap veya müzik.
Sonra, o yolculukta yanımda oturan Hollandalı bir yolcu, adını hatırlamıyorum ama bisikletçiydi, bana basit bir numara gösterdi: Elime bir küçük taş koydu, "Buna bak, uçak mı bu, hayır" dedi gülerek, ben de o taşı avucumda çevirerek turbulansa odaklanmadım. Yıllar içinde korkuyu azaltan şey, benzer uçuşlarda her seferinde bir balkon bitkisi taşımak oldu, mesela geçen yaz Londra'ya giderken bir fesleğen sürgünüyle, inişte onu yeni evime dikmek için motive oldum. Denemesi kolay bir yol, mesela sen de bir havalimanı turu sırasında etrafı gözlemle, kafandaki korku senaryolarını somut nesnelerle değiştir, ben böylece üç uçuşta korkuyu yarıya indirdim. O fesleğen fidanı şimdi Amsterdam'dan getirdiğim bir hatıra gibi, balkonumda büyüyor. Bu tür küçük adımlar, uçak yolculuklarını sıradan bir macera haline getiriyor, ben de her seferinde daha rahat ediyorum. Örneğin, 2022'de Paris'e gittiğimde, sadece bir saatlik meditasyonla turbulansı unutmuştum, ama asıl anahtar, korkuyu günlük rutine bağlamak. Benim için bu, bitkilerle oldu, senin için belki bir kitap veya müzik.
00