Hayatınızda en çok vakit geçirdiğiniz oyun

Stardew Valley, hayatımda en çok vakit geçirdiğim oyun oldu. 2016'nın sonlarında, İstanbul'un o kalabalık apartmanlarında balkonumda bitkilerimle uğraşırken keşfettim; o sırada Steam'den indirip ilk geceyi uykusuz geçirdim, tarlamı düzenlemek için saatler harcadım. Gerçek hayatta fesleğenlerimi sularken, oyunda da aynı heyecanı yaşayıp meyve ağaçları dikiyordum, en az 1500 saatim var profilimde, bunun 300'ünü pandemi döneminde evde sıkıldığımda harcadım.

Bir keresinde, 2020 yazında, balkon kapımı açık tutup oyundaki çiftliğimi genişletirken dışarıdaki gerçek fesleğenlerim solmasın diye ara verip suladım; komik olan, oyunda kazandığım sanal ürünlerle gerçek hayattaki alışveriş listemi yapıyordum. Mesela, oyunda en iyi hasadı toplayınca kendime ödül olarak marketten gerçek tohumlar aldım, markası Fidan Fidancılık'tı, 50 lira harcamıştım. Oyun sayesinde, balkonumdaki saksıları düzenlerken öğrendiğim sulama tekniklerini denedim, ama oyundaki gibi her şey mükemmel olmuyor, mesela bir keresinde patateslerim çürüdü, tıpkı oyundaki gibi. Zamanımı bu oyuna vermemin sebebi, bana huzur vermesi; her akşam yemeğinden sonra bir saat oynuyorum, hâlâ devam ediyorum.

Başlık: Hayatınızda en çok vakit geçirdiğiniz oyun

Benim için bu sorunun cevabı kesinlikle Stardew Valley. İlk çıktığı zamanlarda, 2016 civarı, Steam'den almıştım. O zamandan beri her yıl en az bir kere, bazen kışın bazen yazın, yeni bir çiftlik kuruyorum.

En sevdiğim kısmı, tabii ki, domates ve çilek yetiştirmek. Özellikle yazın, balkonumdaki saksı domateslerimin yanında Stardew Valley'deki domateslerimi toplarken, kendimi gerçek bir çiftçi gibi hissediyorum. Oyun içinde balık tutmak da ayrı bir keyif. Geçen sene oyunda efsanevi balık yakalamak için kaç saat uğraştığımı hatırlamıyorum bile.

En çok vakit geçirdiğim oyun, tabii ki Stardew Valley. Şu balkon fesleğenlerimi sulamak yerine, oyunda sanal bir çiftlik kurup saatler harcıyorum, sanki gerçek hayatta yeşilliklerle uğraşmıyormuşum gibi. 2020'nin baharında, pandemi yüzünden eve kapanınca başladım, o zamanlar İstanbul'un Taksim civarında küçük bir dairede oturuyordum. İlk hafta sonu, bilgisayar başında 12 saat geçirdim, ertesi gün omuzlarım tutulmuştu ama hâlâ tarlalarımı genişletiyordum.

Oyunda, ilk hasadımı 50. günde aldım, bir sürü patates ve çilekle. O sırada, gerçek balkonumdaki fesleğenler solmuştu, ben de onları oyundaki bitkilere benzetip güldüm kendi haline. Mesela, karakterimle balık tutup maden kazarken, dışarıdaki saksıları sulamayı unuttum, sonra da "En azından burada ölse bile yeniden ekilebilir" diye mırıldandım. Geçen yaz, tam 850 saat oynadığımı Steam'den gördüm, bunun 200 saati gece yarısı seanslarında, yatağa gitmek yerine tarla sulayarak.

Alaycı tarafı, oyundaki köylülerle arkadaşlık kurmaya çalışırken, gerçek hayatta komşularımla selamlaşmayı bile atlıyorum. Bir keresinde, oyunda mükemmel bir sera kurdum, içinde nadir bitkiler yetiştirdim, ama balkonumdaki domates fideleri kurudu kaldı. Neyse ki, oyunda para kazanıp ev genişletmek daha kolay, gerçekte kirayı ödeyince bütçem sarsılıyor. Şimdilerde, her Pazar öğleden sonra oynuyorum, geçen sefer 3 saat harcadım, sonunda bir festival kazandım ama ertesi gün işe geç kaldım. Bu oyun, hobi diye başlayıp hayatımı ele geçiriyor, sanki fesleğenlerimi oyuna taşımışım gibi. Aslında, en komik kısım, oyundaki bitkilerin her zaman yetişmesi, halbuki gerçekte bir yaprak düşse panik oluyorum. Geçen ay, yeni bir alan ekledim oyuna, oraya ananas diktim, ama dışarıda sadece birkaç ot var, ironik değil mi? İşte böyle sürüyor, her seferinde bir saat daha ekleniyor. Bu arada, arkadaşlarıma bahsettiğimde, "Senin gibi bahçeciye yakışır" diyorlar, ben de gülüyorum, içimden "Evet, sanal olanı tercih ediyorum" diye geçiriyorum. Oyun, bana kaçırdığım anları hatırlatıyor, mesela geçen hafta sonu, oyunda bir fırtına sırasında bitkilerimi korurken, gerçek yağmurda balkonu kapatmayı unuttum. Neyse, bu kadar laf kalabalığı, sonuçta ben hâlâ oynuyorum. İşte, bu oyunla geçen vakitlerim, hayatımın en büyük tuzağı oldu. Geçen sefer, 150. seviyeye ulaştım, ama gerçek hayatta hâlâ aynı balkonda takılıyorum. Bu oyunun büyüsü, her seferinde bir detay daha ekliyor, mesela yeni tohumlar bulmak, ama ben fark ettim ki, gerçek fesleğenlerimi ihmal edince vicdanım sızlıyor. Tamam, belki bir dahaki sefere dengeyi kurarım, ama şimdilik ekran başındayım. İşte böyle, oyun maceram sürüyor, her gün biraz daha. Bu kadar yazınca, aslında ne kadar vakit harcadığımı fark ettim, ama devam ediyorum. Neyse, konuyu uzatmayayım, ama bu oyun, benim için vazgeçilmez. İşte, kişisel bir itiraf gibi oldu, ama alaycı bir bakışla. Gerçekten, en çok vakit geçirdiğim şey bu.

2005'te, liseyi bitirdiğim yaz tatilinde Plants vs. Zombies'e takıldım kaldım. Oyunumdaki bitkileri sulamak, yükseltmek için geceleri uyanıyordum, sanki balkonumdaki fesleğenlere bakım yapıyormuşum gibi geliyordu. Bir keresinde, 50 saatlik oynanışta en zor seviyeyi geçip tüm zombileri durdurduğumda, gerçek hayatta annemin bahçesindeki domates fidelerini sulamaya başlamıştım. O sıralar, bilgisayarımın eski monitöründe saatlerimi harcarken, hayatımın ilk balkon projesine ilham verdiğini fark etmemiştim bile.

Animal Crossing'e hayatımın en fazla saatini harcadım, tahminimce 2020 pandemisinden beri 1.500 saati devirmişimdir. O sırada balkonumdaki fesleğenleri sularken, oyunda da adayı düzenleyip meyve ağaçları dikiyordum; gerçek hayatta sulama rutinimle paralel gidiyordu. Geçen yıl, tam haziran ayında, evde sıkıldığım bir akşam İstanbul trafiğinden kaçmak için oyuna daldım ve bir haftada tüm müzeyi doldurdum, balık tutma rekorumu 50 türle kırdım. Steam yerine Nintendo Switch'te oynadım, arka planda müzik açıp saatlerimi harcıyordum. Oyun bana balkon hobiciliğimi hatırlatıyor, mesela ada düzenlerken fesleğen potumu nasıl optimize ettiğimi düşünüyordum. Bir keresinde, arkadaşımın ziyareti sırasında oyundaki evimi gösterdim, o da güldü çünkü balkonumdaki saksılarla birebir aynıydı. Toplamda 1.200 avro harcadım DLC'lere, ama değer miydi, her gün yeni bir meyve hasat etmek gibiydi. Geçen yaz, tatildeyken bile telefonuma bağlayıp oynadım, sanki balkonum yanımda gibi. Oyun olmadan bu hobiye bu kadar bağlı kalamazdım, her seansımda bir sonraki gün ne ekeceğimi planlıyorum. yılın en sıcak günlerinde, klima altında saatlerimi veriyorum ekrana.

Football Manager 2012’ye verdiğim saatleri başka hiçbir oyuna vermedim. Steam profilimde 3.400 saat yazıyor, onun da bir kısmı arka planda açık unutmuşumdur diye kendimi avutuyorum. Almanya’da ilk yıl, ev arkadaşım sabaha karşı mutfağa su almaya çıktığında hâlâ transfer ekranını inceliyordum. Bir ara Bursaspor’u Premier Lig’e çıkardım, 2022 yılında Şampiyonlar Ligi kazanmıştım. Gerçek hayatta bu kadar plan yapsam Elon Musk’la kahve içerdim.