90'larda çocuk olmak, özel bir zamanlamaya denk gelmek demekti. okula giderken cebinde oyuncak var, evde video kameraya başladığında annenin sesini duymak için kapıyı açık bırakmak zorunda olmak. çizgi romanları komşunun oğlundan ödünç alıp iki gün içinde bitirmek, sonra geri vermekte hemen davranmamak. dizileri canlı yayında izlemek çünkü başka seçeneği yok, kaçırırsanız arkadaşlar ertesi gün ne konuşacağını bilemiyorsunuz. tatlı satın almak için para bulmak, para bulmak için bahçeyi çapalamak. yanlış bir şey yaptığında öğretmen okula çağırıp anne babasını haberdar ediyor, evde ceza yemeden önce okulda da yemişsiniz. bu zamanın insanları sıkılmayı biliyorlardı ama sıkılırken de bir şeyler yapıyorlardı, sosyal medya olmadığından şikayet etmiyorlardı. belki de çünkü sıkılmanın adı farklıydı, "çıkıp oynayacaksın" demekti.