Karadeniz yaylaları turist rehberleri tarafından romantikleştirilmiş ama aslında çok daha sert ve pratik bir deneyim. Rize, Çamlıhemşin, Ayder üçgeninde dağınık halde kalan yayla evleri ve çayır alanları, Instagram'daki yeşil pastoral görüntülerin aksine çoğunlukla ıssız, yol durumu kötü ve yazın bile soğuk. Ama işte bu yüzden gidilmeye değer—kalabalıklı sosyal medya rotalarından uzak, gerçek dağ yaşamını görmek istiyorsan.

Mayıs sonundan Eylül başına kadar gitmek gerekir, çünkü kış aylarında ulaşım imkansız hale geliyor. Ayder Yaylası'nda kamp yapmak veya küçük pansiyonlarda kalmak daha uygun, otel zincirlerinin bulunduğu yerlerdense. Yerel rehber tutmanı şiddetle tavsiye ederim—sadece rotayı göstermek için değil, yayla ekonomisini ve göç mevsimlerini anlamak için.

Akçaabat, Çaykara, Hazındak yönlerine doğru çıktığında şehir turizminin uçağının düşüyor. Burası halk turizmi, gerçek. Ot yemekten tırnak kalması hakkında fıkralar, eski çoban hikayeleri, aile çiftçiliğinin ölüm döşeğinde olması—bunlar kartpostal değil, yaşanan şey.