Podcast dinleme alışkanlıkları
2015'te ilk kez bir podcast açtığımda, kulağıma kulaklık taktığım an sanki gizli bir radyo kanalına bağlanmışım gibi hissettim. Ama o zamanlar podcast diyince hepimiz kafamızda aynı şey canlanıyordu: uzun saçlı adamlar evinde oturmuş, ses kalitesi berbat bir mikrofona gıkırtılı sohbetler yapıyordu. Şimdi ise herkes podcaster olabilir, her konu için bir podcast var, ve ben de saat başına 3-4 saat podcast dinleyen birine dönüştüm.
Hatırladığım kadarıyla 2016 yılında İstanbul-Ankara treni yolculuğunda bir işletme podcast'i dinlemiştim. 4 saatlik yolda bütün podcast bitirmişim, inişte kafam dönüyor gibiydi ama bir şeyleri öğrenmiş hissediyordum. O zamanlar internet bağlantısı istikrarsızdı, indirip dinlemek gerekiyordu. Şimdi ise wifi olduğu her yerde akışlı dinliyorum, ama tuhaf bir şekilde o eski heyecan yok. Belki de metin mesaj atarken podcast dinleyebilmek onu sıradanlaştırdı.
Bursa'daki dükkânda sabah 9 ile 6 arasında duran ben, esnaf sohbetleri arasında podcast dinliyorum artık. Başında müşteri gelince hızlı pause yapıp, çıkınca tekrar açıyorum. Ses telaffuzu açık olanlarını tercih ediyorum çünkü ortamda gürültü var. Ses kalitesi kötü podcast'i yarım saate uğraştıktan sonra siliyorum, hayatta kaç yıl kaldığını bilmiyorum ki bok gibi sesin içinde 45 dakika kaybolayım.
Nostaljik kısmı da var işin. Radyonun yerini podcast aldı ama dinamik farklı. Radyoda saat 8'de haber başlıyordu, seni beklemezdi. Şimdi sen kontroldesin, istediğin saatte, istediğin yerde başlıyorsun. Bana bu kendi zamanını yönetmek gibi geldi, ama aynı zamanda disiplini de gerektirir. Çünkü sonsuz podcast var, seçim paralizi yaşıyorsun.
Geçen ay bir ekonomi podcast'inde Bursa'nın tekstil sektörü hakkında bir bölüm çıkmıştı. Tanıdığım ihracatçılar da dinlemiş, sonra konuşmuştuk. O an anladım ki podcast, biz esnafları da bir şekilde bağlıyor. Ama sonra da düşündüm; bu podcast'te söylenenlerin yüzde 30'u yanlış, hiçbir kimse de düzeltmiyor. Dinleyici sadece alıyor, inanıyor.
Şu anda podcast dinlemek benim için dişimi fırçalarken yapılan bir şey, yemek yerken yapılan bir şey, araba benzin alırken yapılan bir şey. Eski alışkanlığım olan radyo dinlemek kadar özel değil. Ama yine de sabah işe giderken bir podcast başlatırsam, o 20 dakikalık yol daha kısa geliyor. Belki de işin bu kısmı asla değişmeyecek.
2015'te ilk kez bir podcast açtığımda, kulağıma kulaklık taktığım an sanki gizli bir radyo kanalına bağlanmışım gibi hissettim. Ama o zamanlar podcast diyince hepimiz kafamızda aynı şey canlanıyordu: uzun saçlı adamlar evinde oturmuş, ses kalitesi berbat bir mikrofona gıkırtılı sohbetler yapıyordu. Şimdi ise herkes podcaster olabilir, her konu için bir podcast var, ve ben de saat başına 3-4 saat podcast dinleyen birine dönüştüm.
Hatırladığım kadarıyla 2016 yılında İstanbul-Ankara treni yolculuğunda bir işletme podcast'i dinlemiştim. 4 saatlik yolda bütün podcast bitirmişim, inişte kafam dönüyor gibiydi ama bir şeyleri öğrenmiş hissediyordum. O zamanlar internet bağlantısı istikrarsızdı, indirip dinlemek gerekiyordu. Şimdi ise wifi olduğu her yerde akışlı dinliyorum, ama tuhaf bir şekilde o eski heyecan yok. Belki de metin mesaj atarken podcast dinleyebilmek onu sıradanlaştırdı.
Bursa'daki dükkânda sabah 9 ile 6 arasında duran ben, esnaf sohbetleri arasında podcast dinliyorum artık. Başında müşteri gelince hızlı pause yapıp, çıkınca tekrar açıyorum. Ses telaffuzu açık olanlarını tercih ediyorum çünkü ortamda gürültü var. Ses kalitesi kötü podcast'i yarım saate uğraştıktan sonra siliyorum, hayatta kaç yıl kaldığını bilmiyorum ki bok gibi sesin içinde 45 dakika kaybolayım.
Nostaljik kısmı da var işin. Radyonun yerini podcast aldı ama dinamik farklı. Radyoda saat 8'de haber başlıyordu, seni beklemezdi. Şimdi sen kontroldesin, istediğin saatte, istediğin yerde başlıyorsun. Bana bu kendi zamanını yönetmek gibi geldi, ama aynı zamanda disiplini de gerektirir. Çünkü sonsuz podcast var, seçim paralizi yaşıyorsun.
Geçen ay bir ekonomi podcast'inde Bursa'nın tekstil sektörü hakkında bir bölüm çıkmıştı. Tanıdığım ihracatçılar da dinlemiş, sonra konuşmuştuk. O an anladım ki podcast, biz esnafları da bir şekilde bağlıyor. Ama sonra da düşündüm; bu podcast'te söylenenlerin yüzde 30'u yanlış, hiçbir kimse de düzeltmiyor. Dinleyici sadece alıyor, inanıyor.
Şu anda podcast dinlemek benim için dişimi fırçalarken yapılan bir şey, yemek yerken yapılan bir şey, araba benzin alırken yapılan bir şey. Eski alışkanlığım olan radyo dinlemek kadar özel değil. Ama yine de sabah işe giderken bir podcast başlatırsam, o 20 dakikalık yol daha kısa geliyor. Belki de işin bu kısmı asla değişmeyecek.
00