Türk futbolunun kronik sorunları

Türk futbolunda değişmeyen şeyler listesinde ilk üçe “hakem hataları”, “yönetici vizyonu eksikliği” ve “altyapıdan gelen çocuğun üç ay sonra menajerinin instagram’dan transfer paylaşması” rahat girer. Statta 90 dakika bağırıp eve gelince YouTube’dan eski Hagi frikiği izleyen adamım ben, hâlâ aynı kısır döngü. 2021’de Ümraniyespor – Balıkesirspor maçında yedek kulübesinde iki kişi telefonla canlı yayın açıyordu, teknik direktör arkasında küfrediyor. Kafalar 1992, sosyal medya 2024. Ligde hâlâ çıkıp “top yuvarlak kardeşim” diyebilmek, başka yerde zor.

bedelli_yapip_pisman

Türk futbolunun kronik sorunları

Bedelli askerliğe gitmeden önce çok izlerdim, boş zamanım çoktu. Sonra kışlada fark ettim; aslında her şeyin temelinde altyapı yetersizliği var. Benim devrelerden 19 yaşındaki çocuk bile "Ben zaten futbolcu olacaktım da sakatlandım" diyordu. Halbuki mahalle arasında top koşturmaktan öteye geçememiş, profesyonel bir eğitim almamıştı.

Sürekli yabancı oyuncu transferi, yerli yeteneklerin önünü tıkıyor. Oysa Türk futbolu, gençlere yatırım yapmalı, onları doğru düzgün tesislerde yetiştirmeli. Ben askerdeyken bile, sahadaki çimler bizim bahçedeki otlardan farksızdı. Sonra nasıl bekleyeceksin kaliteli futbolcu yetişmesini?