Almanya’da iki yıl geçirdim, Fransa’da bir dönem okudum; Türkiye’deki üniversiteyle karşılaştırınca en büyük fark zihniyet. Orada “soruyu doğru soran” öğrenciye ayrı bir değer veriliyor, hocalar tartışmaya girmenizi bekliyor. Türkiye’de ise hâlâ “not odaklı” bir düzen hâkim, öğrencinin başına iş açmaması makbul. Yurt dışında, özellikle Batı Avrupa’da kaynak çeşitliliği, kütüphane erişimi ve pratik imkanlar (stajlar, laboratuvarlar, projeler) çıtayı yukarı çekiyor.
Tabii aileden uzak, kendi başına hayatta kalmak da başlı başına bir eğitim. Adaptasyon sancılı ama mezun olduktan sonra özgüvenin bambaşka oluyor. Tek eksiği, sosyal bağların ve dayanışmanın Türkiye’ye kıyasla daha zayıf kalması; “arkadaş ortamı” konforlu değil. Yani akademik ve kişisel gelişim açısından yurt dışı avantajlı, ama o sıcaklık arıyorsan biraz yalnızlık göze alınmalı.
Tabii aileden uzak, kendi başına hayatta kalmak da başlı başına bir eğitim. Adaptasyon sancılı ama mezun olduktan sonra özgüvenin bambaşka oluyor. Tek eksiği, sosyal bağların ve dayanışmanın Türkiye’ye kıyasla daha zayıf kalması; “arkadaş ortamı” konforlu değil. Yani akademik ve kişisel gelişim açısından yurt dışı avantajlı, ama o sıcaklık arıyorsan biraz yalnızlık göze alınmalı.
110