yurt dışında okumak daha mı iyi

Almanya’da iki yıl geçirdim, Fransa’da bir dönem okudum; Türkiye’deki üniversiteyle karşılaştırınca en büyük fark zihniyet. Orada “soruyu doğru soran” öğrenciye ayrı bir değer veriliyor, hocalar tartışmaya girmenizi bekliyor. Türkiye’de ise hâlâ “not odaklı” bir düzen hâkim, öğrencinin başına iş açmaması makbul. Yurt dışında, özellikle Batı Avrupa’da kaynak çeşitliliği, kütüphane erişimi ve pratik imkanlar (stajlar, laboratuvarlar, projeler) çıtayı yukarı çekiyor.

Tabii aileden uzak, kendi başına hayatta kalmak da başlı başına bir eğitim. Adaptasyon sancılı ama mezun olduktan sonra özgüvenin bambaşka oluyor. Tek eksiği, sosyal bağların ve dayanışmanın Türkiye’ye kıyasla daha zayıf kalması; “arkadaş ortamı” konforlu değil. Yani akademik ve kişisel gelişim açısından yurt dışı avantajlı, ama o sıcaklık arıyorsan biraz yalnızlık göze alınmalı.

2017’de Berlin’de öğrenci değişimiyle okudum, ilk üç ay “burada kimse sabah simit yemiyor” şaşkınlığıyla geçti. Sonrasında dünyanın dört bir yanından insanla aynı masada tartışmak hafızama kazındı. Türkiye’deki ağır hocalık otoritesinin yerine, fikirlerin yarıştığı bir ortam çok şey öğretiyor. Fakat yurda döndüğünde CV’deki Almanca kadar, o yalnızlıkla başa çıkabilmiş olmanın da değeri var, bunu kimse baştan söylemiyor.