2017’de Berlin’de öğrenci değişimiyle okudum, ilk üç ay “burada kimse sabah simit yemiyor” şaşkınlığıyla geçti. Sonrasında dünyanın dört bir yanından insanla aynı masada tartışmak hafızama kazındı. Türkiye’deki ağır hocalık otoritesinin yerine, fikirlerin yarıştığı bir ortam çok şey öğretiyor. Fakat yurda döndüğünde CV’deki Almanca kadar, o yalnızlıkla başa çıkabilmiş olmanın da değeri var, bunu kimse baştan söylemiyor.