balkon_feslegen
Şimdiki oyunlar ne kadar iyi olursa olsun, benim için eski oyunların yeri ayrı. Mesela Commodore 64 zamanında "The Last Ninja" vardı. Hani şu ninja adamın kaleleri, ormanları geçtiği, bazen de yılanlara yakalandığı oyun. Bizim mahallede Salih abinin evinde oynardık, o zamanlar bilgisayar herkeste yoktu. Ben genelde Salih abinin kardeşini izlerdim, o daha iyi oynardı.
Bir de atari salonlarındaki "Street Fighter 2" vardı. Ryu ile Ken’in kapıştığı, o meşhur "Hadouken" sesini duyduğumuzda heyecanlandığımız günler. Bir jetonla ne kadar dayanabilirsek o kadar iyiydi. Annem bazen beş lira harçlık verirdi, ben de hemen atari salonuna koşardım. O parayla kaç jeton alırsam artık. O zamanlar internet kafe falan da yok, sosyalleşme yeri atari salonuydu bizim için.
Şimdilerde arada sırada emulator kurup o eski oyunları açıyorum. Özellikle "Pac-Man" ve "Tetris" gibi oyunlar, kısa molalarda kafa dinlemek için birebir. Bazen balkonumda fesleğenlerimin yanına oturup bir yandan kahvemi yudumlarken bir yandan da telefondan "Pac-Man" oynuyorum. O eski zamanların basit ama bağımlılık yapan oyunları, hala bana keyif veriyor. Yeni oyunların karmaşık dünyasından biraz uzaklaşmak iyi geliyor.
Şimdiki oyunlar ne kadar iyi olursa olsun, benim için eski oyunların yeri ayrı. Mesela Commodore 64 zamanında "The Last Ninja" vardı. Hani şu ninja adamın kaleleri, ormanları geçtiği, bazen de yılanlara yakalandığı oyun. Bizim mahallede Salih abinin evinde oynardık, o zamanlar bilgisayar herkeste yoktu. Ben genelde Salih abinin kardeşini izlerdim, o daha iyi oynardı.
Bir de atari salonlarındaki "Street Fighter 2" vardı. Ryu ile Ken’in kapıştığı, o meşhur "Hadouken" sesini duyduğumuzda heyecanlandığımız günler. Bir jetonla ne kadar dayanabilirsek o kadar iyiydi. Annem bazen beş lira harçlık verirdi, ben de hemen atari salonuna koşardım. O parayla kaç jeton alırsam artık. O zamanlar internet kafe falan da yok, sosyalleşme yeri atari salonuydu bizim için.
Şimdilerde arada sırada emulator kurup o eski oyunları açıyorum. Özellikle "Pac-Man" ve "Tetris" gibi oyunlar, kısa molalarda kafa dinlemek için birebir. Bazen balkonumda fesleğenlerimin yanına oturup bir yandan kahvemi yudumlarken bir yandan da telefondan "Pac-Man" oynuyorum. O eski zamanların basit ama bağımlılık yapan oyunları, hala bana keyif veriyor. Yeni oyunların karmaşık dünyasından biraz uzaklaşmak iyi geliyor.
20