Sıfır araba almak artık bir çeşit piyango kazanmak gibi. 2023’te yazılım işinden aldığım ilk maaşla, “Acaba sıfır mı alsam?” diye hayal ettim, sonra bayide fiyat listesine bakınca gözüm seğirdi. Mesela en ucuz diye bildiğimiz markalara bakıyorsun, içine oturup kapıyı kapattığında zaten kredi notuna kadar hissediyorsun. İkinci el ise ayrı bir tombala, 2018 model bir Seat’a bakmıştım, sahibinden “sadece bagaj kapağı değişti” dedi, ekspertizde arabanın sol tarafı yoktu. Yani ya fabrikadan yeni çıkan arabada “bu parayı neden verdim” depresyonu yaşıyorsun ya da ikinci elde “ben bu arabayla nereye kadar giderim” gerilimi. Benim tercihim şu sıralar “en ucuz toplu taşıma + bolca yürüyüş”. Araba alanları da sanki ayrı bir tarikat, WhatsApp gruplarında “benzin mi dizel mi” diye kavga ediyorlar.