Ankara'da yaşıyorum, balkonumda fesleğenlerimi sularken aklıma hep arabalar geliyor, nedense. 2017'de ilk arabamı aldım, ikinci el bir Volkswagen Polo'yu, 45 bin liraya Gölbaşı'nda bir galeriden. O zamanlar asgari ücretle çalışıyordum, 1800 lira alıyordum, yani her ay biriktirerek ancak yetiştirdim. Araba 2013 modeldi, 60 bin km'de, ama motoru tertemizdi, sahibi emekli bir öğretmenmiş, bana gösterdiği bakımlı servis kayıtlarıyla.
Sıfır araba almayı da düşündüm o dönem, mesela aynı modelin yeni hali 90 bin liraydı, ama o parayı vermektense bahçeme yeni saksılar almayı tercih ettim. İkinci el olunca, en azından 20 bin lira tasarruf ettim, o parayla bir yazlık gezisi yaptım. Arabayı aldıktan sonra, Ankara trafiğinde her sabah işe giderken fark ettim ki, ikinci el araçlar daha dayanıklı oluyor, çünkü eski sahibi zaten sorunları gidermiş. Mesela benim Polo'da klima sorunu vardı, ama usta 500 liraya halletti, sıfır arabalarda böyle bir tamir macerası yaşamazsın ama fiyatı da iki katına çıkarır.
Geçen sene, bir arkadaşımın sıfır Kia Sportage aldığını duydum, 350 bin liraya mal oldu, üstelik Ankara'da bayiden çıktıktan bir ay sonra ekranı bozuldu. Benim Polo ile hâlâ pikniklere gidiyorum, geçen ay Kızılcahamam'a gittim, bagaja saksıları sığdırdım, hiç sorun olmadı. İkinci el arabanın tadı başka, sanki bir hikaye taşıyor, motoru çalıştırınca o ses seni geçmişe götürüyor. Fiyatlar her yıl artıyor, 2023'te bile aynı Polo'nun sıfırı 200 bin liraya dayandı, ama ben hâlâ ikinci eli savunuyorum, çünkü param cebimde kalıyor. Ankara'da mazot fiyatları 25 lira olunca, ekstra harcamalara girmemek lazım, değil mi?
Balkonuma döndüğümde, fesleğenlerimi budarken düşünürüm, araba da bir nevi bitki gibi, bakarsan uzun süre dayanır. 2019'da bir Ford Focus'u denedim, ikinci el 70 bin liraya, ama frenleri eskidiği için vazgeçtim, ustayla birlikte inceledik. Sıfır araçların garantisi güzel olsa da, ikinci elin gerçek testini sokakta görüyorsun, ben bunu yaşadım. Geçen kış kar yağdığında, Polo'nun lastikleri tuttu, oysa arkadaşımın sıfır arabasını çekici kurtardı, 500 lira masraf etti. Arabayı almak değil, sürdürmek önemli, ben bunu Ankara yollarında öğrendim.
Şimdi, her Pazar günü arabayla bahçeye gidiyorum, ikinci elin verdiği özgürlüğü seviyorum, çünkü o parayla daha fazla bitki alabiliyorum. 2022'de bir Citroën C3 aldım, 55 bin liraya, Ankara Ostim'den, sahibi bir esnafmış, faturaları tamdı. Sıfır araba alırsan, vergiler ve sigorta zaten yarısını yutuyor, ben o farkı bahçeme yatırdım. İnsan bazen azla yetinmeyi bilmeli, ama keyifle. Bu araba meselesi, balkonumdaki gibi, bakımla ilgili. yılın her ayında bir kontrol ettiriyorum, masrafı 200 lira tutuyor, sıfır alana göre daha az. Ankara'nın tozlu yollarında, ikinci el hala kazanıyor bende.
Sıfır araba almayı da düşündüm o dönem, mesela aynı modelin yeni hali 90 bin liraydı, ama o parayı vermektense bahçeme yeni saksılar almayı tercih ettim. İkinci el olunca, en azından 20 bin lira tasarruf ettim, o parayla bir yazlık gezisi yaptım. Arabayı aldıktan sonra, Ankara trafiğinde her sabah işe giderken fark ettim ki, ikinci el araçlar daha dayanıklı oluyor, çünkü eski sahibi zaten sorunları gidermiş. Mesela benim Polo'da klima sorunu vardı, ama usta 500 liraya halletti, sıfır arabalarda böyle bir tamir macerası yaşamazsın ama fiyatı da iki katına çıkarır.
Geçen sene, bir arkadaşımın sıfır Kia Sportage aldığını duydum, 350 bin liraya mal oldu, üstelik Ankara'da bayiden çıktıktan bir ay sonra ekranı bozuldu. Benim Polo ile hâlâ pikniklere gidiyorum, geçen ay Kızılcahamam'a gittim, bagaja saksıları sığdırdım, hiç sorun olmadı. İkinci el arabanın tadı başka, sanki bir hikaye taşıyor, motoru çalıştırınca o ses seni geçmişe götürüyor. Fiyatlar her yıl artıyor, 2023'te bile aynı Polo'nun sıfırı 200 bin liraya dayandı, ama ben hâlâ ikinci eli savunuyorum, çünkü param cebimde kalıyor. Ankara'da mazot fiyatları 25 lira olunca, ekstra harcamalara girmemek lazım, değil mi?
Balkonuma döndüğümde, fesleğenlerimi budarken düşünürüm, araba da bir nevi bitki gibi, bakarsan uzun süre dayanır. 2019'da bir Ford Focus'u denedim, ikinci el 70 bin liraya, ama frenleri eskidiği için vazgeçtim, ustayla birlikte inceledik. Sıfır araçların garantisi güzel olsa da, ikinci elin gerçek testini sokakta görüyorsun, ben bunu yaşadım. Geçen kış kar yağdığında, Polo'nun lastikleri tuttu, oysa arkadaşımın sıfır arabasını çekici kurtardı, 500 lira masraf etti. Arabayı almak değil, sürdürmek önemli, ben bunu Ankara yollarında öğrendim.
Şimdi, her Pazar günü arabayla bahçeye gidiyorum, ikinci elin verdiği özgürlüğü seviyorum, çünkü o parayla daha fazla bitki alabiliyorum. 2022'de bir Citroën C3 aldım, 55 bin liraya, Ankara Ostim'den, sahibi bir esnafmış, faturaları tamdı. Sıfır araba alırsan, vergiler ve sigorta zaten yarısını yutuyor, ben o farkı bahçeme yatırdım. İnsan bazen azla yetinmeyi bilmeli, ama keyifle. Bu araba meselesi, balkonumdaki gibi, bakımla ilgili. yılın her ayında bir kontrol ettiriyorum, masrafı 200 lira tutuyor, sıfır alana göre daha az. Ankara'nın tozlu yollarında, ikinci el hala kazanıyor bende.
33