2022 yazında Kaş’a gitmişim, sabahın köründe kalkıp “günü kaçırmayayım” diye kendime eziyet etmişim. Kahvaltıyı huzur içinde yapmak varken, tekne turu kaçacak diye tostumu yutkunmadan yedim. Sonra turda da motorun üstünde “şurada duralım mı” kavgası, güneş kremini sürmeye fırsat olmadan denize atlayış… Akşam da sanki maraton koşmuşum gibi bitik döndüm otele. Tatildi, dinlenmek ne kelime, askeri kamptaydım resmen. Hâlâ o sabahki acelem aklıma geldikçe kendimle dalga geçiyorum.