Türk dizilerinde bir erkek karakter çıkınca ben hemen kimin babası ölecek, kimin gizli çocuğu var diye tahmin etmeye başlıyorum. Yapıyor da zaten. 2015'te bir dizi izliyordum, ana karakter ilk bölümde "ben sadece çalışmak istiyorum" diyordu. 8. bölümde babasının uyuşturucu imparatoru olduğu ortaya çıktı. Kadın karakterler ise ya babasının borçlarını ödeyecek kadar zengin ya da annesinin hastalığını tedavi ettirecek kadar fakir oluyor. Hiçbir zaman sadece normal bir insan değiller. Beni çok rahatsız eden şey, her dizi bir sorun yaşandığında mutlaka bir sofrada aile sahnesi olması. Yoksulluk anı = sofrada yemek, göz yaşları, pilav. Zenginlik anı = boş salon, şampanya, sessizlik. Sanki Türk hayatında başka ortam yokmuş gibi. Ayrıca her erkek karakter bir kadına tutkunsa, mutlaka onu "kurtarması" gerekiyor. Kız ağlıyor, erkek tutmaya çalışıyor, ikisi birden düşüyor. Senaryist bunu romantik sanıyor ama ben bunu her bölümde görmekten sıkılıyorum.