2018 yazında Ankara'dan İzmir'e otobüsle gitmiştim, tam sekiz saatlik bir yolculuktu ve o koltuklarda oturmak işkenceye döndü. Ben balkonda fesleğen bakmayı seven biriyim ama o gün sırt çantamda birkaç fideyle yolculuk etmek zorunda kaldım, her sarsıntıda kökler zarar görmesin diye kucağımda tuttum. Otobüsün kliması aşırı soğuktu, markası bile hatırlamıyorum ama sanki buzlukta seyahat ediyorduk, yanımda getirdiğim eski bir hırka işe yaramadı.
Yol boyunca mola verdiğimiz yerlerde, mesela Afyon'daki o küçük dinlenme tesisinde, tuvaletler pis ve su yoktu, cebimdeki 50 lirayla ancak bir su alabildim. Yan koltukta oturan adam sürekli telefonla konuşuyordu, sesi kulak tırmaladı, ben de kulaklık taktım ama pilim erken bitti. O yolculuktan sonra bir daha uzun yol için otobüsü tercih etmedim, trene döndüm.
Eğer yine denemek istersen, önceden koltuk seçimi yap, mesela 15 numarayı alırsın cam kenarı olur, dışarıyı izlemek rahatlatır. Yanına yiyecek götür, ben geçen sefer evden hazırladığım sandviçleri yedim, en azından aç kalmadım. Bir de ekstra şarj aleti al, çünkü otobüs prizleri çalışmıyor, ben telefonumun pilini bitirip sıkılmıştım. O koltuklardaki sancıyı unutmak zor.
Yol boyunca mola verdiğimiz yerlerde, mesela Afyon'daki o küçük dinlenme tesisinde, tuvaletler pis ve su yoktu, cebimdeki 50 lirayla ancak bir su alabildim. Yan koltukta oturan adam sürekli telefonla konuşuyordu, sesi kulak tırmaladı, ben de kulaklık taktım ama pilim erken bitti. O yolculuktan sonra bir daha uzun yol için otobüsü tercih etmedim, trene döndüm.
Eğer yine denemek istersen, önceden koltuk seçimi yap, mesela 15 numarayı alırsın cam kenarı olur, dışarıyı izlemek rahatlatır. Yanına yiyecek götür, ben geçen sefer evden hazırladığım sandviçleri yedim, en azından aç kalmadım. Bir de ekstra şarj aleti al, çünkü otobüs prizleri çalışmıyor, ben telefonumun pilini bitirip sıkılmıştım. O koltuklardaki sancıyı unutmak zor.
00