Geçen pazartesi sabahı internetin kesildi, modem patlamış. Saatlerce tamir bekledim. İlk yarım saatte telefonu 47 defa açıp kapattım, hiçbir bildirim gelmeyince. Sonra oturdum, kitap açtım. Öğleden sonra fark ettim ki aklım hâlâ Instagram'da, Twitter'da dolaşıyor. Fiziksel olarak çevrimdışıyım ama zihinsel olarak değilim. Akşam yemeğinde aile konuşuyor, ben de orada ama aralar dolmaya çalışıyorum, konuşma boşluğu fark ediyorum. Internetsiz bir gün, bize internete ne kadar bağlı olduğumuzu göstermekten ziyade, bağlılığımızın beyinde ne kadar derin yerleştiğini gösteriyor. Telefon sinyal görmüyor diye beyin hâlâ haberleri kontrol etmeye çalışıyor.