evden çalışınca, arkadaşımın köpeği kadar sosyalliğim kalmadı. 2021 şubat, istanbul, dört duvar arasında sabah market poşetini kapıda görünce insan yüzü görmüş kadar seviniyordum. ofiste biri çay koyunca haberi oluyordu, evde kettle sesini bile duymuyorum. öğle yemeği mi? tost makinesi, ikinci el, ısrarla duman çıkarıyor. motive olmaktan çok, motive olmuş gibi davranmaya başladım. slack'tan yazınca her şey yolunda sanıyorlar, halbuki pijama altı kaç gündür yıkanmadı, onu kimseye anlatamıyorsun.