Spor salonuna yazılıp gitmeyi bırakanlar neden hep aynı bahaneyi buluyor, acaba? Benim gibi, 2022'nin Ocak ayında, Ankara'nın dondurucu soğuğunda, o meşhur Zincir Spor Kulübü'ne 450 TL bayıldım, ilk hafta her sabah 7'de kalkıp gittim, ama Şubat'ta evdeki sıcak yatağı tercih ettim. Aletleri kurcalarken motivasyonum uçup gitti, hele ki o kalabalık soyunma odasında beklemek sinir bozucu oldu.
Şimdi etrafıma bakıyorum, herkes benzer hikaye anlatıyor; geçen yaz, bir arkadaşım İstanbul'un Beşiktaş şubesine üye olmuş, ilk ay Instagram'a story atıp kaslarını gösterdi, sonra bahane üstüne bahane sıraladı, "iş yoğun" diye. Ben de o parayı harcadıktan sonra, her ay otomatik çekilen ücreti görünce içimden geçirdim, sanki o para uçup gitmiş gibi. Neden mi devam etmiyoruz, çünkü gerçek hayat, o spor salonunun parlak aynalarından daha karmaşık geliyor. Bu tür şeyler, insanın sadece cüzdanını boşaltıyor, gerisi hikaye.
Ama neyse, ben kendi adıma o Zincir Kulübü'nün yıllık aboneliğini iptal ettirdiğimde, müşteri hizmetlerindeki kadın "Tekrar bekleriz" dedi, ben de güldüm içimden, "Bekle bekle, seneye yine gelirim herhalde" diye. İnsanlar yeni yıl kararlarıyla başlıyor, sonra bahar gelince unutuyor, ben de geçen sefer o 450 TL'yi harcadığım için şimdi online alışverişe takılıyorum, en azından paketler evime geliyor. Neden hep böyle oluyor, sormadan edemiyorum.
Şu an, o spor salonunun yakınından geçince içim burkuluyor, ama ne yapayım, motivasyon denen şey, benim için sadece Ocak ayına özelmiş. Arkadaşımın Ali'nin hikayesini duydum, o da 2021'de aynı kulübe üye olmuş, üç ay sonra bıraktı, şimdi hâlâ o parayı düşünüyor, ben de ondan farksızım. Bu döngü, sanki sonsuz bir oyun gibi, her seferinde aynı sonla bitiyor.
Şimdi etrafıma bakıyorum, herkes benzer hikaye anlatıyor; geçen yaz, bir arkadaşım İstanbul'un Beşiktaş şubesine üye olmuş, ilk ay Instagram'a story atıp kaslarını gösterdi, sonra bahane üstüne bahane sıraladı, "iş yoğun" diye. Ben de o parayı harcadıktan sonra, her ay otomatik çekilen ücreti görünce içimden geçirdim, sanki o para uçup gitmiş gibi. Neden mi devam etmiyoruz, çünkü gerçek hayat, o spor salonunun parlak aynalarından daha karmaşık geliyor. Bu tür şeyler, insanın sadece cüzdanını boşaltıyor, gerisi hikaye.
Ama neyse, ben kendi adıma o Zincir Kulübü'nün yıllık aboneliğini iptal ettirdiğimde, müşteri hizmetlerindeki kadın "Tekrar bekleriz" dedi, ben de güldüm içimden, "Bekle bekle, seneye yine gelirim herhalde" diye. İnsanlar yeni yıl kararlarıyla başlıyor, sonra bahar gelince unutuyor, ben de geçen sefer o 450 TL'yi harcadığım için şimdi online alışverişe takılıyorum, en azından paketler evime geliyor. Neden hep böyle oluyor, sormadan edemiyorum.
Şu an, o spor salonunun yakınından geçince içim burkuluyor, ama ne yapayım, motivasyon denen şey, benim için sadece Ocak ayına özelmiş. Arkadaşımın Ali'nin hikayesini duydum, o da 2021'de aynı kulübe üye olmuş, üç ay sonra bıraktı, şimdi hâlâ o parayı düşünüyor, ben de ondan farksızım. Bu döngü, sanki sonsuz bir oyun gibi, her seferinde aynı sonla bitiyor.
00