2022’nin Eylül’ü, Kadıköy’de bir salon. 6 aylık peşin ödedim, kartı cebime koydum, ilk hafta her gün gittim. İkinci haftada iş yoğunluğu bahanesiyle iki gün kaçırdım, üçüncü hafta pilates topuna oturup Instagram’da takıldım. Sonra salon çantası ofiste masa altına indi, protein tozu rafta tozlandı. Hala üyeliğim devam ederken pastanede simit yediğim gün fark ettim, spor salonları bende motivasyon değil suçluluk duygusu çalıştırıyor. Bir kere de yıllık kampanyaya denk gelip hiç gitmeden 1500 lirayı çöpe atmışlığım var. Şimdi ara sıra yürüyüş yapınca bile kendimi maraton koşucusu gibi hissediyorum.