2019 yazında yüksek bütçeli bi distopya filmi vardı, ismini bile hatırlamak istemiyorum. iki buçuk saat boyunca karakterler boş koridor yürüdü, ara sıra birbirlerine şeyler söyledi ama hiçbir şey olmadı. sinema salonu doluyddu, ben de merak ettim, belki çok zekiyim de anlamıyorum diye. çıkışta yanımda oturan adam da aynı ifadeyle çıktı, bana baktı, ben ona baktım. sözümüz olmadı. o filmden sonra iki hafta sinema gitmemeye karar verdim.