Netflix yorgunluğu da bir hastalık hali almış artık. Geçen ay ben de benzer bir kriz yaşadım. Saat 21:30'da oturup "bir dizi izleyeyim" dediğim an, saat 02:15'te hâlâ oturuyorum. Ekran parıltısında gözlerim kızarmış, boyun ağrısı başlamış, ama "bir bölüm daha" diyorum. Ertesi sabah işte verimim düşüyor, kahve içiyorum ama beyin çalışmıyor. Yeni sezon açılışında insanlar sosyal medyada spoiler yemeyi göze alıp hızlı izliyor, ardından çöküyor. Benimki de öyle. Dört günde on bölüm, sonra bir hafta hiç kütüphaneye gidemiyorum. Sonuç olarak bu da tüketim kültürünün bir parçası, bir kere başlayınca durmak imkânsız hale getirilmiş sistem.