Mart ayı ortasında hâlâ kömür konuşuyorsak, burada bir gariplik var demektir. 2026 yılında, Avrupa'nın elektriğe, yenilenebilir enerjiye geçtiği dönemde, devletin hâlâ okullara kömür dağıtması bana çağ dışı geliyor. Yıllardır Anadolu'da, özellikle Kars, Sivas, Van gibi soğuk şehirlerde, okul kaloriferlerinin kömürle yanmasını izliyoruz. Kömür torbalarının önünde, kül içinde oynayan çocuklar dün gibi aklımda. 300 bin ton az buz bir rakam değil; hem devlet bütçesi, hem çevre, hem de öğrencilerin sağlığı için ağır bir yük. Isınma ihtiyacı tamam, ama modern ülkeler neden bu işe çözüm bulmuş, biz neden hâlâ yerimizde sayıyoruz? Bir de bu kömürlerin kalitesi ayrı bir dert; nemli, kötü yanıyor, bacalar tütüyor. Öğrenciye temiz, güvenli bir ortam sağlamak devletin asli görevi. 2026’da hâlâ kömür konuşmak, bana sadece vizyonsuzluk gibi geliyor.