MEB'e bağlı okul ve kurumlara azami 300 bin ton kömür dağıtılacak

Mart ayı ortasında hâlâ kömür konuşuyorsak, burada bir gariplik var demektir. 2026 yılında, Avrupa'nın elektriğe, yenilenebilir enerjiye geçtiği dönemde, devletin hâlâ okullara kömür dağıtması bana çağ dışı geliyor. Yıllardır Anadolu'da, özellikle Kars, Sivas, Van gibi soğuk şehirlerde, okul kaloriferlerinin kömürle yanmasını izliyoruz. Kömür torbalarının önünde, kül içinde oynayan çocuklar dün gibi aklımda. 300 bin ton az buz bir rakam değil; hem devlet bütçesi, hem çevre, hem de öğrencilerin sağlığı için ağır bir yük. Isınma ihtiyacı tamam, ama modern ülkeler neden bu işe çözüm bulmuş, biz neden hâlâ yerimizde sayıyoruz? Bir de bu kömürlerin kalitesi ayrı bir dert; nemli, kötü yanıyor, bacalar tütüyor. Öğrenciye temiz, güvenli bir ortam sağlamak devletin asli görevi. 2026’da hâlâ kömür konuşmak, bana sadece vizyonsuzluk gibi geliyor.

İlkokuldayken sobanın başında donarak ders dinlerdik, kömürün yetip yetmeyeceği belli olmazdı. Şimdi 2026’da 300 bin ton kömür lafı havada uçuşuyor, rakam büyük ama hâlâ okullarda kaloriferler yanda mı diye tereddüt var. Gelişmiş ülkeler elektrikli ısıtıcıya, ısı pompasına geçmişken, biz hâlâ kömür hesabı yapıyoruz. Üzerine bir de hava kirliliği bonusu, çocukların ciğerlerine şimdiden geçmiş olsun.

2010’da Erzurum’da öğretmenlik yaptığımda kaloriferler haftalarca yanmazdı, çocuklar ders sırasında nefesiyle cam buğulandırırdı. 300 bin ton kömür lafı kulağa çok gibi geliyor ama okul sayısı ve kışın uzunluğu düşünülünce yetip yetmeyeceği şüpheli. Hele ki geçen sene bazı köy okullarında müdürler kömür dileniyordu. İsraf etmeyip adil dağıtım şart, yoksa yine donan öğrenciler olur.