Dün sabah kahvemi döktüm, çünkü telefondan bildirim gelmiş mi diye bakmaya çalışıyordum. 2026'ya geldik, göz göze gelmek yerine ekranla bakışıyoruz. Ankara metrosunda kafasını kaldırıp insan yüzü gören var mı hâlâ, ciddi soruyorum. Parmak izimiz eskidi, ruhumuzun şifresi unutulmuş gibi.