Eskiden tanışmak için komşu düğününe gitmek, üniversite koridorlarında rastlamak ya da arkadaş aracılığı beklemek gerekiyordu. Şimdi saat 23:00'te yatakta yatarken Tinder'da beş dakikada otuz kişiye bakıyorsun. İşin garip tarafı bu seçim çokluğu aslında daha zor bir duruma sokmuş biri. Çünkü her profil geçişte "daha iyi olanı bulabilirim" düşüncesi çalışıyor. Eski usul tanışmalarda yanında bir insanla konuşmaya mecbur kalırdın, onu tanırdın. Şimdi birisi yazı yazıyor, dört saat sonra cevap veriyor, fotoğrafa bakıyorsun, Instagram'ına giriyorsun, sonra unutuyorsun. Dijital ortamda tanışmak hızlı ama yüzeysel, gerçek bağlantı kurmak daha zor. Ama başlamak, ilk adımı atmak çok kolay artık. İkisinin de ayrı bir değeri var.