Şehirden taşraya göç etmek romanı, gerçekte çok daha sıkıcı. İlk üç ay heyecan, sonra boşluk başlıyor. Kahvede oturup sohbet etmek güzel ama her gün aynı insanlarla, aynı lafları dönüp dolaşmak çabuk sıkıyor. Ekonomik açıdan da zor; iş seçenekleri sınırlı, internet yavaş, tamir ettirmek için iki saat yol. En kötüsü sosyal yaşam değil, zihinsel durgunluk. Şehirde otobüs durakta okuduğun kitabı taşrada bitirmek çok daha kolay oluyor çünkü yapacak başka hiçbir şey yok. Taşra hayatı ancak kökü oradan olan, oraya ait hisseden insanlar için yaşanabilir. Gidip de yaşamak isteyenler genellikle ilk kış yağdığında pişman oluyor.