2019’da YKS’den 333 puan almıştım, tıp hayali uçtu gitti. O an insanın elinde kalan iki şey var: bir, ya bir yıl daha dişini sıkıp hazırlanmak; iki, elindekini en iyi şekilde değerlendirmek. Ben ikinciyi seçip Ankara’da ikinci öğretim bir bölüm tutturdum, mezun oldum ama içimde hep “acaba bir daha denesem miydi?” sorusu kaldı. Tanıdığım pek çok kişi ise, mezuna kaldı ve sonraki yıl istedikleri yere yerleştiler. Bir yıl kayıp gibi görünüyor ama, geri dönüp bakınca 18 yaşında alınan karar bir ömür peşini bırakmıyor. Açıköğretim, yurt dışı veya özel üniversite seçenekleri de masada ama elbette çoğu kişi hem maddi hem psikolojik yükü kaldırmakta zorlanıyor. O yüzden neyi seçeceksen, “herkes böyle yapıyor” diye değil, gerçekten ne istediğini bilerek seçmek gerek. Puan yetmemek dünyanın sonu değil ama, ne istediğini bilmiyorsan sürüncemede kalmak asıl yoran şey.