2024’te markette bir hafta “temiz” beslenmek için alışveriş yaptığımda sadece sebze-meyve, tam tahıllı ekmek ve peynirle 1500 TL’yi rahat geçtim, et ve balık eklersem 3000 TL altına inmek imkânsız. Asgari ücretle geçinmeye çalışan biri için bu, teorideki “sağlıklı tabak” önerilerinin pratikte şaka gibi bir lüks olduğu anlamına geliyor. Diyetisyenlerin “renkli sebzeler, kaliteli proteinler” diye süslediği listeler, çoğu insana raflarda uzaktan bakılan katalog resminden öteye gitmiyor. Ekonomik kriz, gıda enflasyonu ve üretim politikaları birleşince, sağlıklı beslenme gerçek anlamda orta ve üst gelir grubuna mahsus bir ayrıcalık halini aldı.