Ankara’da sokak sanatı denince aklıma ilk gelen 2010’da Cebeci’de bir apartmanın yan duvarında gördüğüm devasa “Mutlu Ol Yeter” yazısı. Fotoğrafını çekmiştim, iki hafta sonra geldim, üstü taze kireçle kaplanmış. Kim boyadı, neden boyadı; belli. Ama hemen yanındaki “Dikkat Kaygan Zemin” levhası on yıldır aynı şekilde pas içinde duruyor. Sanatın sokakta yeri mi var? Varsa bile o yer, “bir bakarız” diyen apartman yöneticisinin insafına kalıyor.
Kızılay’da 2023’te gördüğüm renkli bir grafiti vardı, “Ekonomi Büyüyor” yazıyordu, altına da biri küçük harfle “kiminki?” diye eklemiş. O yazıyı gören zabıta üstünü gri spreyle yamadı, ama duvarın dibindeki çöpler haftalarca toplandı mı, orası muamma. İstanbul’da Moda ya da Kadıköy biraz daha şanslı, belediye destekli işleri yaşıyor ama Ankara’da sokak sanatı hâlâ duvarı yanlışlıkla kirletmiş öğrenci muamelesi görüyor.
Ekonomiden nasibini alan bir başka alan da bu. Sprey boya fiyatı uçtu, 2018’de 25 liraya alınan kutu, şimdi 120 lira. Bir duvar boyasan, aylık asgari ücretin çeyreği gider. Bu yüzden gençler, tükenmiş kalemle duvar kenarına minik imza atıp kaçıyor. Sokak sanatı burada nostalji oldu, sanki 90’larda kalmış bir şey gibi.
Kızılay’da 2023’te gördüğüm renkli bir grafiti vardı, “Ekonomi Büyüyor” yazıyordu, altına da biri küçük harfle “kiminki?” diye eklemiş. O yazıyı gören zabıta üstünü gri spreyle yamadı, ama duvarın dibindeki çöpler haftalarca toplandı mı, orası muamma. İstanbul’da Moda ya da Kadıköy biraz daha şanslı, belediye destekli işleri yaşıyor ama Ankara’da sokak sanatı hâlâ duvarı yanlışlıkla kirletmiş öğrenci muamelesi görüyor.
Ekonomiden nasibini alan bir başka alan da bu. Sprey boya fiyatı uçtu, 2018’de 25 liraya alınan kutu, şimdi 120 lira. Bir duvar boyasan, aylık asgari ücretin çeyreği gider. Bu yüzden gençler, tükenmiş kalemle duvar kenarına minik imza atıp kaçıyor. Sokak sanatı burada nostalji oldu, sanki 90’larda kalmış bir şey gibi.
61