Geçen Ramazan Bayramı sabahı Trabzon'da, Ortahisar'daki anne-babamın evine gitmeden önce aradım, "Saat kaçta geliyorsun?" diye. Bundan beş yıl öncesini düşündüm: o zaman bayram sabahı saat altıda kapı açardık, hiç sorulmaz, herkes bilirdi. Şimdi ben İstanbul'da çalışıyorum, pazarlı çıkışlar yapıyorum, mesai fazlası biriktirilmiş günler kullanıyorum. Dün arkadaşım Merve'yle konuştum, o da aynı durumda: Ankara'da iş, İzmir'de aile. Bayram ziyaretleri artık planlanan şey oldu, spontan değil. Kuzenim dün "Bu yıl bayramda herkes birlikte fotoğraf çekilsin" diye grup mesajı attı, sanki bir etkinlik organize ediyorduk. Eski bayramlar böyle değildi, herkes zaten oradaydı, fotoğraf çekmek aklımıza bile gelmezdi.