Sıfır araba almanın havası vardı eskiden, 90’larda Bursa’da Renault bayiinin önünde beklemiştik, babam heyecanla anahtarı alırken sanki aileye yeni çocuk gelmiş gibi hissetmişti herkes. Şimdi sıfır diye satılan arabaya binince, içindeki plastik kokusu bile başka bir dünya, ama ruh yok. Geçen yıl ikinci el bir 2004 Honda Civic baktım, sahibinin anlattığı anılar arabanın kilometresinden daha gerçek geldi. Direksiyon yalama olmuş, vites topuzu çatlamış, ama koltukların arasında duruyor hâlâ eski sahiplerin unutulmuş bozuk paraları. Sıfır araba temiz tabii, ama o eski arabalardaki yaşanmışlık hiçbir ödeme planında yok.