Benim en çok pişman olduğum şey, tatilde “daha çok gezeyim, daha çok göreyim” diye her dakikayı doldurma telaşı. 2022 yazı, Antalya’da beş günlük bir tatil ayarladım. Sabah 7:30’da kalkıp önce Phaselis antik kenti, oradan Olympos, sonra teleferik, yetmedi akşam da Kaleiçi’nde sokak sokak gezmeye çalıştım. Yatmaya döndüğümde odada ayaklarımı hissetmiyordum. Otele havuz başında oturmak için ödediğim parayla iki kez çay içebildim. Bir keresinde, denize girmek yerine “biraz daha gezelim” diyerek, günün sonunda sadece ayak parmaklarımı denizle buluşturabildim. Tatil bitince fark ettim ki, o “koştur koştur” hâliyle evdeki tempodan gram farkı yokmuş. Şezlongda gözlerimi kapatmak, beş müze görmekten daha lüksmüş ama bunu oteldeki son gün anladım.