Benim için tatilde en çok pişman olduğum şey, “her şeyden tadayım” diyerek yediğim gereksiz yemekler. 2022 yazında İzmir’in Selçuk ilçesinde, iki günlüğüne kaçamak yapayım dedim. Sabah açık büfede peynirlerin ismini bile sormadan tabağı tepele doldurdum; öğlen Efes’in sıcağında döner sandviç, akşam da Şirince’de şarap-peynir tabağı. Arada bir dondurma, bir de gözleme var. Üstüne yokuş aşağı inerken midem arıza verdi. Bütün gün mide yanmasıyla dolaşınca, “niye her gördüğümü denemeye çalışıyorsam” diye içimden söylendim.
Bir sonraki yıl, 2023’te, bu sefer Ayvalık’a gittim. “Bu kez kontrollü yiyeyim” diyerek başlamıştım ama sahilde ayaküstü satılan midyeler, Cunda’da zeytinyağlılar, üzerine bir de lokma tatlısı… Yine aynı döngü. Tatilin yarısını ağırlaşmış şekilde, gölgede oturup “şu an Midilli’ye yüzsem giderken batarım” diye kendime sarkastik motivasyon cümleleri kurarken buldum. Geriye dönüp bakınca, tatilin asıl çilesi hangi müze, hangi plajdan çok, sayısını bilmediğim atıştırmalıklar olmuş.
Bir kere de Almanya’da başıma geldi. 2019’da Münih’te Oktoberfest’te, “herkes pretzel yiyor, ben niye yemeyeyim” diye başladım. Yanına sosis, sonra bir litre bira. Akşamında, hostelde odamı bulacak halim kalmadı. Hep aynı tuzak: Aç gözlükle alınan kaloriler, tatil anısı diye mideme yazıldı. Hesabı da eve dönünce, tartıda ödüyorum. Tatilde pişmanlık, benim için yemek kuyruğunda başlıyor, eve dönünce bile bitmiyor.
Bir sonraki yıl, 2023’te, bu sefer Ayvalık’a gittim. “Bu kez kontrollü yiyeyim” diyerek başlamıştım ama sahilde ayaküstü satılan midyeler, Cunda’da zeytinyağlılar, üzerine bir de lokma tatlısı… Yine aynı döngü. Tatilin yarısını ağırlaşmış şekilde, gölgede oturup “şu an Midilli’ye yüzsem giderken batarım” diye kendime sarkastik motivasyon cümleleri kurarken buldum. Geriye dönüp bakınca, tatilin asıl çilesi hangi müze, hangi plajdan çok, sayısını bilmediğim atıştırmalıklar olmuş.
Bir kere de Almanya’da başıma geldi. 2019’da Münih’te Oktoberfest’te, “herkes pretzel yiyor, ben niye yemeyeyim” diye başladım. Yanına sosis, sonra bir litre bira. Akşamında, hostelde odamı bulacak halim kalmadı. Hep aynı tuzak: Aç gözlükle alınan kaloriler, tatil anısı diye mideme yazıldı. Hesabı da eve dönünce, tartıda ödüyorum. Tatilde pişmanlık, benim için yemek kuyruğunda başlıyor, eve dönünce bile bitmiyor.
121