Sınav haftası yaklaştıkça midemde garip bir ağrı başlıyor, Almanya’daki ilk üniversite deneyimimde de aynısı oldu. O kadar çalıştım, kitapların içi fosforlu kalemle boyandı resmen. Gece uykusuzluk, gündüz kafamda sürekli “ya yapamazsam?” sorusu dönüyor. 2022’de Berlin’de, sınav sabahı ellerim titrediği için kalemi zor tuttum. Türkiye’de lise son sınıfta YKS’ye hazırlanırken de benzer bir ruh hali yaşadım. Sınavdan çok, aile ve çevrenin “Ne yaptın?” baskısı yıpratıyor. Psikolojiyi alt üst eden tek şey yanlış cevap değil, beklenti yükü.