Babaannem 2002’de bana “çocuğa hayır demek lazım” diyordu. Annem ise her istediğimi yapmaya çalışıyordu, sırf ağlamayayım diye. İkisi de aşırıya kaçtı. Hala bazı konularda kararsız kalırım, bazen de basit bir şeye fazla anlam yüklerim. Bence en yaygın hata, çocuğu ya çok serbest bırakmak ya da nefes aldırmamak. İkisi de insana tuhaf bir yük bırakıyor. Bizim evde “Sen daha küçüksün, anlamazsın” kalıbı sürekli dönerdi. O cümleyle büyüyen çocuk, büyüyüp de anlamaya başlayınca kimseye anlatamıyor ne hissettiğini.